ای دل طریقِ نیستی از من به یاد گیر
وین طمطراق هر دو جهان را به باد گیر
عمر ابد نصیب کسی در جهان مباد
این عمر یک دو ساعته را هم زیاد گیر
شاگردی جنون کن و درس دلی بخوان
آنگه هزار نکته به هر اوستاد گیر
تا چند مشق غمزه کنی ای ستیزهکار!
گاهی سواد خوانی دل نیز یاد گیر
فیّاض شادی و غم دنیا چو رفتنی است
خود را اگر همیشه غمینی به شادگیر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دل خود میگوید که باید از مسیری ناچیزی که هستی را شکل میدهد، درس بگیرد و به ارزش زمان پی ببرد. او تأکید میکند که عمر کوتاه انسان نباید هدر برود و باید از آن به بهترین نحو بهرهبرداری کرد. همچنین، شاعر به یادگیری نکات عمیق و آموزنده زندگی دعوت میکند و تأکید دارد که در کنار غم و اندوه، باید شادی را نیز آموخت و در دل جای داد. در نهایت، او از دل میخواهد که همواره خود را به شادی نزدیک کند و غم را رها سازد، چون دنیا گذراست.
هوش مصنوعی: ای دل، از من یاد بگیر که چگونه به مسیر عدم و بیوجودی بروی و این شکوه و تجمل دنیای دو جهان را به باد بدهی.
هوش مصنوعی: در این دنیا کسی عمر جاودانی ندارد، بنابراین حتی همین عمر کوتاه و زودگذر را هم قدر بدان و از آن به درستی استفاده کن.
هوش مصنوعی: به جنون و اشتیاق مشغول شو و از عواطف و احساسات درس بگیر، آنگاه میتوانی نکات زیادی را از هر معلمی بیاموزی.
هوش مصنوعی: چند مدت دیگر میخواهی با ناز و فریب مردم را آزمایش کنی، ای مبارز! گاهی لازم است که کمی هم به یادگیری مهارتهای واقعی قلبی و عاطفی بپردازی.
هوش مصنوعی: شادی و غم در دنیا مثل جریان آب هستند و به زودی میگذرند. پس اگر همیشه غمگینی هستی، تلاش کن که به شادی دست یابی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.