به گردن زلف یا زنجیرش است این
مژه یا زهر داده تیرش است این؟
به وسمه سبز کرده فایز ابروش
و یا خود جوهر شمشیرش است این؟
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به گردن زلف یا زنجیرش است این
مژه یا زهر داده تیرش است این؟
به وسمه سبز کرده فایز ابروش
و یا خود جوهر شمشیرش است این؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: دوبیتی در وصف زیبایی یار است و با پرسشهای پیاپی، اندام او را به ابزار جنگ و اسارت تشبیه میکند. زلف به زنجیر، مژه به تیر زهرآلود و ابروی وسمهکشیده به شمشیر آبداده مانند شده است. شاعر در بیت دوم خود را با تخلص فایز خطاب میکند و همین تردید میان آرایش و سلاح، زیبایی یار را کشنده نشان میدهد.
هوش مصنوعی: شاعر با شگفتی میپرسد: آنچه بر گردن یار افتاده زلف اوست یا زنجیری است که عاشقان را با آن به بند میکشد؟ و آنچه بر چشم دارد مژه است یا تیرهای زهرآلودی که دل عاشق را میزند؟
هوش مصنوعی: ای فایز، آیا یار ابرویش را با وسمه سبز و سیاه کرده است، یا این رنگ همان جوهر و برق تیغ شمشیر اوست؟ ابروی خمیده و تیره به شمشیر آبدادهای مانند شده که عاشق را میکشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.