بتا کی دست در پستانت آرم
فرا کی میوه در بستانت آرم
بگیر آرم فایز! کاین دل آرام
لبش زیر لب و دندانت آرم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بتا کی دست در پستانت آرم
فرا کی میوه در بستانت آرم
بگیر آرم فایز! کاین دل آرام
لبش زیر لب و دندانت آرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این دوبیتی عاشق با بیقراری از معشوق میپرسد کی به وصالِ تنِ او خواهد رسید و از باغِ زیباییاش بهره خواهد برد. در بیت دوم فایز خطاب به خود دعوت به آرامش میشود و وعده میگیرد که سرانجام لبِ دلارام را خواهد بوسید. حالِ شعر از حسرت و پرسش به امید و دلداری میرسد.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ زیبا، کی میشود که دستم به سینهات برسد و کی میشود که از باغِ وجودت میوهٔ وصال بچینم؟
هوش مصنوعی: فایز، آرام بگیر و بیتابی نکن؛ این دلبر را به تو میرسانم تا لبش را زیر لب و دندانت بگیری و ببوسی. گوینده یا خودِ شاعر است که دلِ خود را دلداری میدهد یا صدایی دیگر که به او وعدهٔ وصال میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.