|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به تشبیه اسبی پیر و سالخورده میپردازد که همچون مردی فرتوت، با ظاهری مبهوت در حال نشستن بر روی آن است. در نهایت، به توصیف ساخت تابوتی میرسد که از مصالح مختلف ساخته شده است.
هوش مصنوعی: این اسب که به سن و سال خواجه میرسد، غمگین و حیران است؛ زیرا سوارش در چهرهاش نشانههای پیری و خستگی را دارد.
هوش مصنوعی: این جمله به نوعی اشاره به بنیادی دارد که در ساختار و اساس یک چیز نقش دارد. چهار پایه به عنوان پایهای محکم و ابتدایی برای ساختن آنچه که بالای آن قرار میگیرد، در نظر گرفته میشود. تخته القصه نیز به عنوان جزئی از این ساختار، مواد مناسب و با دوام برای ساخت وسیلهای مهم را نشان میدهد. در نهایت، این اجزا به یک محصول نهایی که ممکن است از آن برای یادبود یا عزاداری استفاده شود، منجر میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.