آن مشک سیه که با سمن پیوسته ست
از دیدن او دل جهانی خسته ست
یا رب ز نخست هم بر آنسان رسته ست
یا او به تکلف فراوان بسته‌ست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن مشک سیه که با سمن پیوسته ست
از دیدن او دل جهانی خسته ست
یا رب ز نخست هم بر آنسان رسته ست
یا او به تکلف فراوان بسته‌ست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به توصیف معشوق خود می‌پردازد که موهایی مشکی و زیبا دارد و این زیبایی دل همه را به درد آورده است. او از خداوند می‌خواهد که آیا این زیبایی طبیعی است یا معشوق به زحمت و تکلف به این زیبایی دست یافته است. در این میان، شگفتی و تحیر شاعر از جذابیت معشوق به خوبی نمایان است.
هوش مصنوعی: آن مشک سیاهی که با گل سمن در کنار هم قرار دارد، از تماشای آن دل همه مردم به تنگ آمده است.
هوش مصنوعی: بگو ای پروردگار، آیا این شخص به طور طبیعی و بی‌سختی به چنین حالتی رسیده است یا اینکه او به زحمت و سختی زیادی خود را به اینجا رسانده است؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جانم در سینه بر رخ غم بسته ست
در زاویه تن چو بلا بنشسته ست
گوئی که ز سنگ عشق پای دل من
چون پشت مراد از فلک بشکسته ست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.