معشوق عاشق را برای تجربه بر محک فرمان زند و پرده از پیش ارادت بر دارد تا او به ما اَرادَ بِهِ مکاشف شود هر آینه ترک فرمان بگوید و این بیفرمانی بگوید و این بیفرمانی از کمال بود نه از نقصان چنانکه اگر پدر پسر را گوید مرا زیادت ثنا مگوی که حیا بر من غالب میشود و پسر از راه تعظیم در ثنا مبالغت کند و بر آن مثاب بود نه معاقب زیرا که اگرچه مخالف است از وجهی اما موافق است از روی ادب.


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این متن، معشوق عاشق را به چالش میکشد تا از طریق تجربه و محک زدن، ارادت و محبت واقعی او را بسنجد. او بر این باور است که بیفرمانی و عشق حقیقی به کمال و نه نقصان برمیگردد. مانند یک پدر که از پسرش میخواهد در احترام و تعظیم به او، از ستایش بیش از حد پرهیز کند؛ این رفتار ممکن است ظاهراً مخالف باشد، اما در واقع از ادب و توجه به مقام عشق سرچشمه میگیرد. در نهایت، این امر نشاندهندهٔ عمق روابط انسانی و معنایی است که از تعهد و احترام متقابل ناشی میشود.
هوش مصنوعی: معشوق عاشق را به امتحان و چالش میکشد و از او میخواهد که ارادت خود را نشان دهد تا او حقیقتاً درک کند. اگر عاشق از فرمان معشوق سرپیچی کند، این به معنای نقص نیست، بلکه از کمال اوست. مانند زمانی که پدر از پسر میخواهد که او را بیش از حد ستایش نکند چون باعث خجالتش میشود. در این حالت، پسر برای نشان دادن احترام، در ستایش خود زیادهروی میکند و این عمل به نوعی درست است رغم اینکه با خواسته پدر متضاد است، اما در عین حال نشان از ادب او دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.