ای نازنین دردانه، ای جانانه جانم

ای سود و سودایم، زمینم، آسمانم

ای دختر شب‌ها و دمساز نهانم

آرام جانم، هستی‌ام، ورد زبانم

دیشب که در مستی تو را هم‌راز گشتم

از هر رهی جز راه عشقت بازگشتم

ای قمری‌یک تا با تو هم‌آواز گشتم

با عشق خفتم، با خدا دمساز گشتم

عمری درِ دل بر نکویان بسته بودم

از عشق، یعنی زندگی خسته بودم

در زندگی با مردگان پیوسته بودم

پیمانهٔ امید را بشکسته بودم

با عشق و می چون زندگی دشوار باشد

بی‌این دو هستی دیو مردم‌خوار باشد

بی‌عشق از هستی دلم بیزار باشد

زندان و رنج و محنت و آزار باشد

امشب به یاد چشم تو ساغر گرفتم

من مرده بودم، زندگی از سر گرفتم

با یاد رویت جای در بستر گرفتم

با آرزویت سر ز بستر برگرفتم