گنجور

 
عماد خراسانی

آن همه شور و شوق چون می‌رفت

عمر از این بیشتر نبودی کاش

اشک و خون بود چون جوانی من

رنج پیری دگر نبودی کاش

دردسر بود زندگانی من

بیش از این دردسر نبودی کاش

یا دل من چنین بهانه‌تراش

یا فلک کور و کر نبودی کاش

جز قفس چون نبود درخور من

زحمت بال و پر نبودی کاش

شعر گویند دیگران: هنری است

در عماد این هنر نبودی کاش

 
 
بیت‌یاب