نصیحتی است که باید همیشه یاد کنید

چو غم زیاد شود باده را زیاد کنید

به دور جام بکوشید و صحبت دف و چنگ

ز بی‌وفایی دور زمانه یاد کنید

بهار آید و باید به شهر عیش شدن

برای این سفر از باده فکر زاد کنید

شراب کهنه دوای غم کهن باشد

به گوشه‌ٔ چمنی دل به باده شاد کنید

چو دور چرخ و فلک بر مرادتان گردید

خوش است یاد حریفان نامراد کنید

وفای دهر چو دانید، تا به چند جفا؟

وفا کنید و جهان پر ز عدل و داد کنید

دلش به راه عزیزان دگر ز دست برفت

ترحمی پس از این بر دل عماد کنید