اهل گردم، دل دیوانه اگر بگذارد

نخورم می، غم جانانه اگر بگذارد

گوشه‌ای گیرم و فارغ از شر و شور شوم

حسرت گوشهٔ میخانه اگر بگذارد

عهد کردم نشوم همدم پیمان‌شکنان

هوس گردش پیمانه اگر بگذارد

معتقد گردم و پابند و ز حسرت برهم

حیرت این همه افسانه اگر بگذارد

همچو زاهد طلبم صحبت حوران بهشت

یاد آن نرگس مستانه اگر بگذارد

شمع می‌خواست نسوزد کسی از آتش او

لیک پروانهٔ دیوانه اگر بگذارد

شیخ هم رشتهٔ گیسوی بتان دارد دوست

هوس سبحهٔ صد دانه اگر بگذارد

دگر از اهل شدن کار تو بگذشت عماد

چند گویی دل دیوانه اگر بگذارد