بی‌روی توام دل نگشاید

شادی دگرم رخ ننماید

گلبرگ تری دل نفریبد

باد سحری نافه نساید

وز می نگشاید دل، اگر ماه

ساقی شود و شیشه گشاید

چنگی نزند بر دل من چنگ

زنگ غمی از دل نزداید

ناهید اگر چنگ نوازد

داود اگر نغمه سراید

داروی غمان بی‌تو مرا هیچ

جز حسرت و حرمان نفزاید

گیتی اگرم بی‌تو ببخشند

یک لحظه ز من دل نرباید

جان منی و عمر و امیدم

بی‌جان که در این عرصه بپاید؟

مانندهٔ من نیز نیابی

گیرم چو تو ایام نزاید

گر خواسته و سیم و زرم نیست

هست آنکه مرا باید و شاید

هست آنکه تو خواهی و جویی

عشقی که جهانش بستاید

اما بت من با من بی‌دل

بیگانگی این‌قدر نباید

خود دانی و خود لیک خبر شو

کاین وحشی اگر رفت نیاید

از این دل دیوانه بیاموز

کز سوی تو جایی نگراید

آری ز جهان طرف نبندد

بی‌روی تو و دل نگشاید