جز مهر و وفا دیگرم اندوخته‌ای نیست

جز خانهٔ دل خانهٔ نفروخته‌ای نیست

ای شمع که گرم است ز تو محفل یاران

بشنو که در این بزم چو من سوخته‌ای نیست

سِحر از نگه آموخته‌ای، ناز ز بالا

همچون تو نیاموخته آموخته‌ای نیست

از ما مطلب شوری و شوقی و شراری

در محفل ما تا رخ افروخته‌ای نیست

خورشید و مه این گنج که ما راست ندارند

شه را نبود عیب گر اندوخته‌ای نیست

از تست اگر گاه عمادت به نوایی است

دور از تو به جز بیدل لب دوخته‌ای نیست