دم غنیمت دان که دنیا آرزویی بیش نیست

نیستی چوگان چو گیرد چرخ گوی‌ای بیش نیست

گفتگوی عشق را دریاب با شیرین لبی

کان خبرها قصه‌ای و گفت‌وگویی بیش نیست

ملک درویشی غنیمت دان و چتر آسمان

مرشدی نامی و شاهی های و هویی بیش نیست

عاقبت نقشت به زیر خاک می‌پاشد ز هم

حالْ خود را باش، گیتی کینه‌جویی بیش نیست

حرص را بگذار، جز در کار و یار و جام می

آخر ای مسکین تو را کام و گلویی بیش نیست

گر چه بس افسانه‌ها گفتند از فردوس و حور

جز می و رخسار یار و طرف‌جویی بیش نیست

هر چه می‌خواهی بکن، اما بدان دنیای دون

سفله‌ای، نامردمی، بی‌آبرویی بیش نیست

گر بود رنگی ورای عقل و حس، ما غافلیم

حسرتا زان باغ ما را غیر بویی بیش نیست