بیرون خرام از تن و جان را نظاره کن

صد چشم وام‌گیر و جهان را نظاره کن

پایان کار گرچه بسی تلخ و جانگزا است

لبخند جام و لعل بتان را نظاره کن

نگرفته کس سمند سبک سیر عمر را

مستانه این جهانِ جهان را نظاره کن

تا غافلت کنند ز فرجام بزم عمر

جامی بنوش و راحت جان را نظاره کن

دریا و دشت ساغری از خون لبالب است

با چشم دل زمین و زمان را نظاره کن

از خنده گریه سازد و از گریه نوشخند

ابر و گل و بهار و خزان را نظاره کن

فریاد دم غنیمتِ رندانِ گرم سِیر

نشنیده‌اند، گوش گران را نظاره کن

موقوف درد و داغ یکی کام دیگری است

این بازی شگفت و نهان را نظاره کن

جان می‌کنند و سیم و زر انبار می‌کنند

سرمایه بین و سود و زیان را نظاره کن

یادی است آنچه ماند از این چار روز عمر

رندانه این فریب و گمان را نظاره کن