ای دل خون شده یار دگری پیدا کن

تا بسوزد دل شیرین شکری پیدا کن

آه ای آه مرا سوختی و بی‌اثری

تا دل یار بسوزی اثری پیدا کن

فصل گل گشت، گل انداز به رخساره ز می

بگذر از سیم و بت سیمبری پیدا کن

تا ز دریای غمت کشتی می زود برد

از نکویان جهان هم سفری پیدا کن

تا شود هر دو یکی، خاک و زر اندر نظرت

دولت صحبت صاحب نظری پیدا کن

کهنه‌ات می‌کند ایام، می‌کهنه بنوش

نو بهار است ز گل تازه‌تری پیدا کن

تا دگر بوسه به سرپنجهٔ مطرب نزنیم

تو هم ای زاهد خودبین هنری پیدا کن

تا که از قیمت انفاس خبردار شوی

همچو من مست ز خود بی‌خبری پیدا کن

تو هم ای بخت عماد این همه در خواب مباش

وی شب هجر بگرد و سحری پیدا کن