بگرفتمش آن زلف پر از تاب به ترس
بوسیدمش آن لب چو عناب به ترس
بودم به گَهِ بوسه زدن بر لبِ او
مانندهٔ مرغی که خورد آب به ترس
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بگرفتمش آن زلف پر از تاب به ترس
بوسیدمش آن لب چو عناب به ترس
بودم به گَهِ بوسه زدن بر لبِ او
مانندهٔ مرغی که خورد آب به ترس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به توصیف لحظات عاشقانه و احساسی خود می‌پردازد. او از زیبایی‌های معشوقش، مانند زلف‌های مجعد و لب‌های شیرینش، سخن می‌گوید و بوسه زدن بر لب او را با احساس ترس و اضطراب بیان می‌کند. این عشق و احساسات درونی او شبیه به مرغی است که به آرامی آب می‌خورد و از ترس می‌ترسد، نمادی از حساسیت و احتیاط در روابط عاشقانه است.
هوش مصنوعی: دختر را با موهای پرپیچ و تابش گرفتم و به ترس، لبش را مانند میوه‌ای خوشمزه بوسیدم.
هوش مصنوعی: در لحظه‌ای که برای بوسیدن لب او نزدیک شدم، احساس کردم مانند پرنده‌ای هستم که از ترس به آب نزدیک می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.