|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به جوانی و گذر زمان اشاره میکند و ابراز میکند که نمیخواهد به پیری و کهنسالی از خود راضی باشد. او از نظرات دیگران دربارهاش بیتوجه است و فقط خواهان یک محیط لطیف و دلپذیر است. شاعر همچنین از زندگی خشن و عذابآور بیزار است و به دنبال زیبایی و شکوهمندی بیشتر است.
هوش مصنوعی: خداوند میداند که وقتی جوانی بگذرد، من نمیخواهم که خود را پیر احساس کنم.
هوش مصنوعی: افراد خردمند درباره من و از من صحبت کردند، اما من نمیخواهم از خودم به خودم فکر کنم.
هوش مصنوعی: من به دنبال فضایی تازه و دلنشین هستم و دیگر این وضعیت ناخوشایند را نمیخواهم.
هوش مصنوعی: میل به زینت و زیبایی دارم، اما این پارچه زبری که در اختیار دارم را نمیپسندم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.