|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دشواریهای نوشتن درباره شخصیتهای برجسته و مقامات بالای جامعه سخن میگوید. او بیان میکند که وقتی میخواهد از وزیر و مقامهای بلندمرتبه بنویسد، در مقابل انتظارات و خواستهها دچار مشکل میشود. او تأکید میکند که حتی فقیران هم آرزو دارند درباره صاحبان قدرت خوب نوشته شود و به نوعی از اهمیت موقعیت آنها در جامعه اشاره دارد. در نهایت، شاعر اشاره میکند که مقامهای عالی به گونهای رسیدهاند که حتی گدایان نیز از آنها توقع دارند که در موردشان به خوبی نوشته شود.
هوش مصنوعی: دور شدن از محبوب آنقدر سخت است که کمتر کسی میتواند با آن کنار بیاید، به ویژه کسی که مقام و جایگاه بالایی دارد.
هوش مصنوعی: آخر کار چه بگویم درباره وزیر، چون هر فرد نیازمندی آرزو دارد که او را به مقام بزرگی برسانم و به عنوان شخص مهمی معرفی کنم.
هوش مصنوعی: من به مقام و مرتبهای دست یافتهام که دیگر نمیتوانم به عنوان گدای در کوی کسی زندگی کنم و از شاه جهان کمتر از آنچه که شایستهام، نخواهم نوشت.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.