گنجور

 
ابن یمین فریومدی
 

پایم چو بسته نیست بجائی روم کزو

هر دم نسیم باد بهاری بمن رسد

ساکن چرا شوم بمقامی و خطه ئی

کز اهل وی مذلت و خواری بمن رسد

در بیشه ئی شکار کنم کز فوایدش

هر دم هزار صید شکاری بمن رسد