با خرد گفتم که داری در جهان جایی چنان
کاندر او دلخستهای یک دم برآساید ز رنج
گفت بگذر ز آن و این سادهدلیها ترک گیر
زان که نتوان یافتن بیخار گل، بیمار گنج
هست راحت در جهان مانند عنقا در زمان
غیر نامی نیست از وی اندرین دار سپنج
کس در این ایوان ششدر چون دمی بیرنج زیست
راحت جانت همیباید گذر زین چار و پنج
منزلت دور است و ره دشوار و تو نازکمزاج
بار بیش از حد طاقت بر تن مسکین مسنج



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به گفتگو با خرد میپردازد و به او میگوید که در جهان جایی برای آرامش وجود ندارد. خرد پاسخ میدهد که نباید به خیالهای ساده و دلخوشکننده دل بست، زیرا همواره در زندگی سختی و درد وجود دارد. او به نبود راحتی مانند پرندهای افسانهای اشاره میکند که در دنیای واقعی یافت نمیشود و زندگی همواره با رنج و زحمت همراه است. در نهایت، او تأکید میکند که هر انسانی باید از بار اضافی بر دوش خود بکاهد و از رنجها و دشواریها فرار نکند، چرا که زندگی در این ایوان رنج و زحمت است.
هوش مصنوعی: با عقل و فهم به خودم گفتم که در این دنیا جایی برای تو وجود دارد، جایی که بتوانی لحظهای از رنج و دلشکستگیات آرام بگیری.
هوش مصنوعی: بگذار از این مسائل و بیخودسازیها عبور کنی و سادهدل نباش. باید در نظر داشته باشی که نمیتوانی گلی زیبا پیدا کنی بدون آنکه خارهایش را تحمل کنی یا بدون اینکه با خطراتی مانند مار برخورد کنی.
هوش مصنوعی: در این دنیا راحتی و آسایش مانند پرندهای افسانهای به نام عنقا است که به سختی پیدا میشود و در زمانهای دیگر نامی از آن نیست. در این دنیا هیچ نشانهای از آن آسایش به چشم نمیآید.
هوش مصنوعی: در این جایی که زندگی میگذرانیم، هیچکس نمیتواند بدون درد و رنج، آرامش واقعی را تجربه کند. بنابراین، روح تو نیز باید از این چهار و پنج مشکل و چالش عبور کند تا به آرامش برسد.
هوش مصنوعی: مقام و منزلت تو دور از دسترس است و راه رسیدن به آن سخت و دشوار است. تو هم انسان حساسی هستی و نباید بیش از حد توان خود بار سنگینی بر دوش بگذاری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دست او گنجیست گوهر بار و تیغش مار گنج
خصم را در دل زمار و گنج او صدگونه رنج
از غم آن شوخ کپانی فغان دارم چو سنج
کرده سوداهای او ریش مرا ماش و برنج
باد یارب بدسگالت اندرین دار سپنج
ششدر اندر نرد درد و مات در شطرنج رنج
بعد باب کامیاب خویش با اندوه و رنج
روز عمر خویش را سر برده تا هفتاد و پنج
لیک هر روزش چو سالی بود از رنج شکنج
آخر از ویرانه دیر دهر آن نایاب گنج
طرفه گنجی در کف آوردی کنون بیهیچ رنج
چون نبردی رنج، شاها کی شناسی قدر گنج
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.