من دوش بیخود یکنفس در کوی جانان آمدم
بی زحمت تن ساعتی در عالم جان آمدم
هرچ آن حجاب راه بود از پیش دور انداختم
ز آن پس مجرد همچو جان در پیش جانان آمدم
ترسم که نبود پاسبان از حال من آگه شود
آگه کجا گردد که من از خویش پنهان آمدم
در هجر جانان مدتی با درد دل در ساختم
دردم رسید اکنون بجان نزدیک درمان آمدم
شبها بروز آورده ام در آرزوی روی تو
تا عاقبت روزی بکام اندر شبستان آمدم
همچون سکندر مدتی در ظلمت آوردم بسر
تا ناگهان همچون خضر نزد آب حیوان آمدم
زین پیشتر با دوستان من پاک سیرت آمدم
رفتم سوی آن دوستان کز پیش ایشان آمدم
بودم عزیز ملک جان در مصر عزت کامران
مانند یوسف ناگهان در بیت احزان آمدم
در عشرت آباد جهان مجموع خاطر چون نیم
عیبم مکن ابن یمین کاول پریشان آمدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده از تجربهای عارفانه سخن میگوید: دیشب از خود بیخود شد، پردههای تن را کنار زد و به حضور جانان رسید، چنان پنهان از خود که نگهبان هم از آمدنش آگاه نشد. او این وصال را پایان شبها و هجرانی طولانی میداند و آن را به رسیدن خضر به آب حیات تشبیه میکند. در بیتهای پایانی لحن دگرگون میشود و جان را چون یوسفی میبیند که از عزت عالم جان به خانهٔ غمهای دنیا افتاده است، و پریشانیاش را ذاتی و از آغاز آفرینش میداند.
هوش مصنوعی: دیشب لحظهای از خود بیخود شدم و به کوی محبوب رسیدم؛ ساعتی بیآنکه تن مزاحمم باشد، به عالم جان رفتم.
هوش مصنوعی: هر چه را که مانع و پردهٔ راه بود از سر راه کنار زدم و پس از آن، رها و بیتعلق مانند جان، نزد محبوب رفتم.
هوش مصنوعی: میترسم نگهبان کوی دوست از آمدنم باخبر شود؛ ولی چگونه باخبر شود، وقتی من حتی از خودم پنهان آمدهام و از خود بیخبر بودهام.
هوش مصنوعی: مدتی در دوری محبوب با درد دل ساختم و تحمل کردم؛ اکنون که دردم به نهایت رسیده و جانم را به لب آورده، به درمان نزدیک شدهام.
هوش مصنوعی: شبهای بسیار را در آرزوی دیدن روی تو تا صبح بیدار ماندم، تا سرانجام روزی به آرزویم رسیدم و به خلوتگاه تو راه یافتم.
هوش مصنوعی: مانند اسکندر مدتی در تاریکی سرگردان بودم، تا آنکه ناگهان مانند خضر به چشمهٔ آب زندگی رسیدم؛ یعنی پس از رنج طلب به وصال جانبخش رسیدم.
هوش مصنوعی: پیش از این، نزد یاران با سیرتی پاک و بیآلایش آمده بودم؛ اکنون به سوی همان یارانی بازگشتم که از نزدشان آمده بودم. گویا اشاره به بازگشت جان به عالم اصلی و یاران روحانی است.
هوش مصنوعی: در سرزمین جان، مانند عزیز مصر، گرامی و کامروا بودم؛ اما مانند یوسف ناگهان به خانهٔ غمها افتادم. اشاره به جدا شدن جان از عالم بالا و افتادن در این جهان است.
هوش مصنوعی: ای ابن یمین، اگر در این جهانِ عیش و خوشی آسودهخاطر و آرام نیستم، سرزنشم مکن؛ زیرا از آغاز پریشانحال به دنیا آمدهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.