هر پادشه که روی بلهو و طرب نهاد
میدان که هست مرتبتش را گه سقوط
میزان که برج اختر لهو و طرب بود
در وی رسد ز خسرو سیارگان هبوط
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر پادشه که روی بلهو و طرب نهاد
میدان که هست مرتبتش را گه سقوط
میزان که برج اختر لهو و طرب بود
در وی رسد ز خسرو سیارگان هبوط



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به نقد رفتار پادشاهانی میپردازد که تنها به خوشگذرانی و لذتهای دنیوی میپردازند. او هشدار میدهد که این طرز زندگی موجب سقوط مقام و اعتبار آنها میشود. همچنین اشاره میکند که به جای اتکا به شادیهای زودگذر، باید به ارزشهای پایدار و کیفی زندگی توجه کرد. در نهایت، شاعر تست میکند که بر اساس این شیوه زندگی، پادشاهان به ورطهی نابودی میافتند.
هوش مصنوعی: هر پادشاهی که زندگیاش را با دلخوشی و سرگرمی پر کند، باید بداند که مقام و مرتبهاش ممکن است به خطر بیفتد و سقوط کند.
هوش مصنوعی: در دل این دنیا، خوشی و شادی به اندازهای است که از ستارههای درخشان بر میآید، و به وسیلهی خدای بزرگ که میتواند بر تمامی این زیباییها نظارت کند، به زمین میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.