گنجور

 
ملک‌الشعرا بهار
 

این قلب که محزون‌تر از او پیدا نیست

وین چشم که پرخون‌تر از او پیدا نیست

دانی ز چه آن شکسته وین خونین است

زان حسن که افزون‌تر از او پیدا نیست