بگذر ز علم رسمی، که تمام قیل و قال است
من و درس عشق ای دل! که تمام وجد و حال است
ز مراحم الهی، نتوان برید امید
مشنو حدیث زاهد، که شنیدنش وبال است
طمع وصال گفتی که به کیش ما حرام است
تو بگو که خون عاشق، به کدام دین حلال است؟
به جواب دردمندان، بگشا لب ای شکرخا!
به کرشمه کن حواله، که جواب صد سوال است
غم هجر را بهائی، به تو ای بت ستمگر
به زبان حال گوید که زبان قال لال است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی علم رسمی و بحثهای لفظی را در برابر عشق و تجربهٔ درونی کمارزش میشمارد و شنونده را از گوش دادن به زاهدی که از رحمت خدا ناامید میکند بازمیدارد. سپس شاعر با معشوق سخن میگوید: از تحریم وصال گله میکند و پاسخی هرچند با یک کرشمه میخواهد. در پایان بهایی میگوید غم هجر را نمیتوان با کلمات گفت و تنها با زبان حال میتوان آن را نشان داد.
هوش مصنوعی: ای دل، علم ظاهری و مدرسهای را رها کن، زیرا سراسر بحث و جدل لفظی است؛ من درس عشق را برگزیدهام که همهاش شور و حال و تجربهٔ درونی است.
هوش مصنوعی: نباید از رحمت و بخشش خداوند ناامید شد. سخن زاهد را که مردم را از رحمت حق ناامید میکند گوش نکن، زیرا شنیدنش گناه و مایهٔ گرفتاری است.
هوش مصنوعی: گفتی که در آیین ما آرزوی وصال حرام است؛ پس تو بگو ریختن خون عاشق در کدام دین حلال شمرده شده است؟ یعنی اگر وصال حرام است، کشتن عاشق با جفا هم روا نیست.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که سخنت شیرین است، برای پاسخ دادن به دردمندان لب بگشا؛ یا اگر سخن نمیگویی، پاسخ را به یک ناز و کرشمه واگذار، که همان کرشمه پاسخ صد پرسش است.
هوش مصنوعی: ای معشوق زیبای ستمگر، بهایی غم دوری را با زبان حال، یعنی با سیما و احوال خود، به تو بازگو میکند، زیرا زبان گفتار از بیان آن ناتوان و گنگ است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.