ناگهی معشوق طوسی را مگر
بود بر بازار عطاران گذر
آن یکی عطار خوشتر از بهشت
غالیه از مشک و عنبر می سرشت
غالیه بستد ازو معشوق چست
بود در پیشش خری ادبار و سست
زیر دنبال خر آلوده بکرد
بر پلیدی غالیه سوده بکرد
سر این پرسید ازو مردی ز راه
گفت این خلقی که هست اینجایگاه
از خدادارند چندانی خبر
کز دم این غالیه این لاشه خر
از درخت ذات تو یک شاخ تر
تا نپیوندد باصل کار در
تو بریده مانی از اصل همه
فصل باشد قسمت از وصل همه
این زمان کن شاخ را پیوسته تو
زانکه چون مردی بمانی بسته تو
بسته نتواند بلاشک کار کرد
کار اینجا بایدت نهمار کرد
ور بدو پیوسته خواهی مرد تو
زندگی پیوسته خواهی برد تو
زندهٔ بی مرگ بسیاری بود
گر بمیری زنده این کاری بود
بر در او چون توانی یافت بار
چون ز بیکاری نه پردازی بکار
نیستت پروای ریش خود دمی
همچنین مردار خواهی شد همی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: معشوق طوسی در بازار عطاران غالیهٔ خوشبو را بر دم آلودهٔ خری میمالد و در پاسخ پرسش رهگذری میگوید مردم این بازار همانقدر از خدا خبر دارند که این خر از بوی غالیه. سپس عطار خواننده را اندرز میدهد که شاخهٔ وجود خود را پیش از مرگ به اصل الهی بپیوندد. به گفتهٔ او کسی که پیوسته به حق بمیرد زندگی جاودان مییابد، و غافل بیکار سرانجام مانند مردار بیبهره میماند.
هوش مصنوعی: روزی معشوق طوسی از بازار عطاران میگذشت.
هوش مصنوعی: در آنجا عطاری بود که دکانش خوشبوتر از بهشت بود و از مشک و عنبر، غالیه (عطری آمیخته) درست میکرد.
هوش مصنوعی: معشوق طوسی با چالاکی مقداری غالیه از او گرفت. پیش رویش خری بدبخت و ناتوان ایستاده بود.
هوش مصنوعی: او زیر دم آلودهٔ خر را با آن غالیه آغشت و عطر را بر نجاست مالید.
هوش مصنوعی: رهگذری راز این کار را از او پرسید. او پاسخ داد که این مردمی که اینجا هستند
هوش مصنوعی: به همان اندازه از خدا آگاهی دارند که این لاشهٔ خر از بوی این غالیه آگاه است؛ یعنی هیچ بهرهای ندارند.
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به خواننده میگوید: وجود تو شاخهای تازه از یک درخت است و تا این شاخه به اصل و ریشهٔ خود نپیوندد، کاری از پیش نمیرود.
هوش مصنوعی: در آن صورت از اصل همه چیز بریده میمانی و به جای وصال، جدایی نصیبت میشود.
هوش مصنوعی: همین حالا شاخهٔ وجودت را به اصل بپیوند، زیرا اگر بمیری در همین گرفتاری و بند باقی میمانی.
هوش مصنوعی: کسی که در بند است بیشک نمیتواند کاری انجام دهد؛ پس باید در همین دنیا کاری بزرگ و سخت انجام دهی.
هوش مصنوعی: اگر در حال پیوستگی با حق بمیری، زندگی جاودانه به دست میآوری.
هوش مصنوعی: زندگان بیمرگ (جاودانه) بسیارند؛ اما اگر در حال زندگی از خود بمیری، کاری ارزشمند کردهای.
هوش مصنوعی: چگونه میتوانی به درگاه او راه یابی، در حالی که از سر بیکاری و غفلت به کار اصلی خود نمیپردازی؟
هوش مصنوعی: تو حتی لحظهای پروای حال و آبروی خود را نداری؛ با این وضع، سرانجام مانند مرداری بیجان و بیبهره خواهی شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.