آن زنی اندر زنا افتاده بود
وز ندامت تن بخون در داده بود
از پشیمانی که بود آن مستمند
خویشتن میکشت و درخون میفکند
عاقبت شد سوی پیغامبر همی
شرمناک از قصهٔ خود زد دمی
سر بگردانید پیغامبر ز راه
در برابر رفت و گفت آنجایگاه
از دگر سو سر بگردانید باز
از دگر سو آمدش این زن فراز
قصهٔ برگفت و بس بگریست زار
وز نبی درخواست خود را سنگسار
مصطفی گفتش که ای شوریده جان
نیست وقت سنگسارت این زمان
تا بشوئی سر بپردازی شکم
زانکه فرزندی تواند بود هم
رفت آن زن همچنان میسوخت زار
تا شد آبستن بحکم کردگار
آن بلا و رنج یک چندی کشید
تا که از وی گشت فرزندی پدید
پیش سید برد طفل خویش را
گفت برهان این زن درویش را
مصطفی گفتش برو با صبر ساز
تاکنی این طفل را از شیر باز
زانکه گر شیر دگر شکر بود
از همه شیر تو لایق تر بود
رفت آن زن با بلا دمساز شد
تاکه آن کودک ز شیرش باز شد
باز برد آن طفل را آنجایگاه
گفت برگیرید این زن را زراه
چند سوزم بیش ازین تابم نماند
زآتش دل بر جگر آبم نماند
مصطفی گفتش که وقت کار نیست
طفل را در جمع پذرفتار نیست
نیست کس تا هفت سال اینجایگاه
کو ز آب و آتشش دارد نگاه
هم تو اولیتر چو او بی کس بود
هفت سالش چون بداری بس بود
بود شخصی در پی آن کار شد
طفل را برداشت و پذرفتار شد
مصطفی را سخت ناخوش آمد آن
زانکه کاری بس مشوش آمد آن
چون کسی شد طفل را پروردگار
شد بشرع آن لحظه بروی سنگسار
مصطفی فرمود تا مردم بسی
برگرفت از راه سنگی هر کسی
عاقبت کردند زن را سنگسار
تا گرفت آن تایب صادق قرار
از پس تابوت زن آن رهنمای
گام میزد برسر انگشت پای
گفت غوغای ملک بگرفت راه
گام می نتوان نهاد اینجایگاه
کس نکرد این توبه اندر روزگار
بود آن زن در حقیقت مردکار
عاقبت چون کرد پیغامبر نماز
دفن کرد آن کشته راو گشت باز
مرتضی دید آن شب آن زن را بخواب
گفت هان چون کرد حق با تو خطاب
گفت حق گفتا ندانستی مگر
کانبیا را زان فرستادم بدر
تا شریعت را اساس ایشان نهند
آنچه چندان گفتم آن چندان نهند
چون محمد بود امین روزگار
ترک نتوانست کردن سنگسار
ای ز بی انصافی خود خورده سنگ
با خدای خویشتن بودی بجنگ
سوی او ده بار رفتی وانگهی
سوی ما گفتی ندانستی رهی
گر نهان یکبار با ما گشتئی
از گناه خود مبرا گشتئی
جبرئیل آنگاه بفرستادمی
تا ابد منشور عفوت دادمی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: حکایت زنی است که پس از زنا از پشیمانی چند بار نزد پیامبر رفت و خواستار سنگسار شد. پیامبر نخست تا زایمان و سپس تا از شیر گرفتن کودک مهلت داد، و چون کسی سرپرستی کودک را پذیرفت، حکم اجرا شد و پیامبر توبهٔ او را بیمانند خواند. در پایان علی زن را در خواب میبیند و خدا به او گفته است که پیامبر ناگزیر از اجرای شریعت بود، اما اگر زن پنهانی به درگاه خدا توبه میکرد، بخشوده میشد.
هوش مصنوعی: زنی مرتکب زنا شده بود و از پشیمانی خود را به رنج و عذابی سخت سپرده بود.
هوش مصنوعی: آن زن بیچاره از شدت پشیمانی گویی خود را میکشت و در خون میغلتاند.
هوش مصنوعی: سرانجام نزد پیامبر رفت و با شرمساری سخن از ماجرای خود آغاز کرد.
هوش مصنوعی: پیامبر روی از او برگرداند، اما زن به آن سو رفت و روبهروی او ایستاد و سخنش را گفت.
هوش مصنوعی: پیامبر بار دیگر به سوی دیگر روی گرداند و زن باز از آن سو پیش او آمد.
هوش مصنوعی: زن ماجرایش را گفت و بسیار گریست و از پیامبر خواست که سنگسارش کند.
هوش مصنوعی: پیامبر به او گفت: ای پریشانحال، اکنون هنگام سنگسار تو نیست.
هوش مصنوعی: صبر کن تا روشن شود که باردار هستی یا نه و شکمت خالی شود، زیرا ممکن است فرزندی در شکم داشته باشی.
هوش مصنوعی: زن رفت و همچنان در سوز و زاری بود، و به خواست خدا باردار بودنش آشکار شد.
هوش مصنوعی: مدتی رنج و سختی بارداری را کشید تا فرزندی از او به دنیا آمد.
هوش مصنوعی: کودکش را نزد پیامبر برد و گفت این زن بیچاره را از این عذاب رها کن.
هوش مصنوعی: پیامبر گفت: برو و صبر کن تا این کودک را از شیر بگیری.
هوش مصنوعی: زیرا اگر شیر دیگری هم مانند شکر شیرین باشد، شیر تو برای این کودک از همه شایستهتر است.
هوش مصنوعی: زن رفت و با رنج و بلا همراه شد تا آنکه کودک از شیر گرفته شد.
هوش مصنوعی: باز کودک را نزد پیامبر برد و گفت این زن را از میان بردارید و کارش را تمام کنید.
هوش مصنوعی: گفت: تا کی بسوزم، دیگر تابی برایم نمانده و از آتش دل، آبی در جگرم باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: پیامبر گفت: هنوز هنگام این کار نیست، زیرا در میان مردم کسی سرپرستی کودک را نپذیرفته است.
هوش مصنوعی: در اینجا کسی نیست که هفت سال این کودک را نگه دارد و از خطرها حفظ کند.
هوش مصنوعی: چون کودک بیکس است، تو به نگهداریاش سزاوارتری؛ اگر هفت سال او را بپروری کافی است.
هوش مصنوعی: مردی پیش آمد و کودک را برداشت و سرپرستیاش را پذیرفت.
هوش مصنوعی: این کار برای پیامبر بسیار ناخوشایند بود، زیرا کار را دشوار و پریشان کرد.
هوش مصنوعی: چون کسی سرپرست کودک شد، به حکم شریعت در همان لحظه سنگسار بر زن واجب شد.
هوش مصنوعی: پیامبر فرمان داد و مردم بسیاری هر یک سنگی از راه برداشتند.
هوش مصنوعی: سرانجام زن را سنگسار کردند تا آن توبهکار راستین آرام گرفت.
هوش مصنوعی: پیامبر به دنبال تابوت زن روی سر انگشتان پا گام برمیداشت.
هوش مصنوعی: گفت: انبوه فرشتگان راه را پر کردهاند و اینجا نمیتوان پای را کامل بر زمین نهاد.
هوش مصنوعی: پیامبر گفت: کسی در روزگار چنین توبهای نکرده است؛ این زن در حقیقت کاری مردانه کرد.
هوش مصنوعی: سرانجام پیامبر بر او نماز گزارد و آن کشته را به خاک سپرد و بازگشت.
هوش مصنوعی: علی آن شب زن را در خواب دید و پرسید: بگو خدا با تو چه گفت؟
هوش مصنوعی: زن گفت خدا به من گفت: مگر نمیدانستی که پیامبران را برای آن فرستادم
هوش مصنوعی: که بنیان شریعت را بگذارند و هر حکمی را همانگونه که گفتهام اجرا کنند؟
هوش مصنوعی: چون محمد امانتدار روزگار بود، نمیتوانست حکم سنگسار را رها کند.
هوش مصنوعی: ای کسی که از بیانصافی خودت سنگ خوردی، گویی با خدای خود در ستیز بودی.
هوش مصنوعی: ده بار نزد پیامبر رفتی، اما راهی به سوی ما نشناختی.
هوش مصنوعی: اگر یک بار پنهانی به سوی ما بازمیگشتی و توبه میکردی، از گناهت پاک میشدی.
هوش مصنوعی: آنگاه جبرئیل را میفرستادم و فرمان بخشش همیشگیات را به تو میدادم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.