گشت پیدا یک کبوتر نازنین
رفت موسی را همی در آستین
از پسش بازی درآمد سرفراز
گفت ای موسی بمن ده صید باز
رزق من اوست ازمنش پنهان مدار
لطف کن روزی من با من گذار
گشت حیران موسی عمران ازین
میتوان شد ای عجب حیران ازین
گفت این یک را امانم حاصل است
واندگر یک گرسنست این مشکلست
زینهاری پیش دشمن چون کنم
هست دشمن گرسنه من چون کنم
گفت اکنون هیچ دیگر بایدت
گوشتت یا این کبوتر بایدت
باز گفتا گوشتی گر باشدم
راضیم به از کبوتر باشدم
کز لکی خواست از پی مهمان خویش
تا ببرد پارهٔ از ران خویش
باز چون گشت ای عجب واقف زراز
شد فرشته صورت و گم گشت باز
گفت ما هر دو فرشته بودهایم
تا ابد از خورد و خفت آسودهایم
لیک ما را حق فرستاد این زمان
تا کند معلوم اهل آسمان
شفقت تو درامانت داشتن
رحمت تو در دیانت داشتن
هرکرا چشمی بشفقت باز شد
در حریم قرب صاحب راز شد
عفو آمد مذهبش تا بود او
بی کرم یک دم نمیآسود او



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: حکایتی است از موسی که کبوتری به آستینش پناه میبرد و بازی گرسنه آن را روزی خود میخواهد. موسی میان حفظ امان پناهنده و رحم به گرسنه سرگردان میشود و سرانجام آماده میشود از ران خود گوشت ببرد و به باز بدهد. آنگاه معلوم میشود باز و کبوتر فرشتگانی بودهاند که خدا فرستاده تا امانتداری و مهربانی موسی را به اهل آسمان بنمایاند. نتیجهٔ حکایت این است که دلسوزی و بخشش، انسان را به حریم قرب الهی و رازدانی میرساند.
هوش مصنوعی: کبوتری زیبا و نازپرورده پیدا شد و به آستین موسی پناه برد.
هوش مصنوعی: به دنبال آن، بازی بلندپرواز و سرکش آمد و گفت: ای موسی، شکار مرا به من بازگردان.
هوش مصنوعی: باز گفت: این کبوتر روزی من است، آن را از من پنهان مکن؛ لطف کن و روزیام را به من واگذار.
هوش مصنوعی: موسی پسر عمران از این ماجرا سرگشته شد؛ و شاعر میگوید: بهراستی هم جای حیرت است.
هوش مصنوعی: موسی با خود گفت: به این کبوتر امان دادهام، و آن دیگری گرسنه است؛ این کار دشواری است.
هوش مصنوعی: چگونه پناهنده را به دست دشمنش بسپارم؟ و از سوی دیگر دشمن گرسنه است؛ چه کنم؟
هوش مصنوعی: موسی به باز گفت: آیا چیز دیگری هم برایت کافی است؟ گوشت میخواهی یا حتماً همین کبوتر را؟
هوش مصنوعی: باز گفت: اگر گوشتی به من برسد راضیام و آن را از کبوتر بهتر میدانم.
هوش مصنوعی: موسی کاردی کوچک خواست تا برای این مهمان، پارهای از گوشت ران خود را ببُرد.
هوش مصنوعی: شگفتا که چون باز از نیت موسی آگاه شد، به صورت فرشته درآمد و از نظر ناپدید شد.
هوش مصنوعی: گفت: ما هر دو، باز و کبوتر، فرشته بودهایم و همیشه از خوردن و خفتن بینیازیم.
هوش مصنوعی: اما خداوند اکنون ما را فرستاد تا بر اهل آسمان آشکار کند،
هوش مصنوعی: که مهربانی تو در نگهداشتن امانت و رحمت تو در پایبندی به دین چه اندازه است.
هوش مصنوعی: هر کس چشمش به مهربانی و دلسوزی گشوده شود، در حریم نزدیکی به خداوند محرم و آگاه از اسرار میشود.
هوش مصنوعی: چنین کسی تا زنده بود، بخشش و گذشت آیین او بود و یک لحظه بیجوانمردی و کرم آرام نمیگرفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.