|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره میکند که بزرگی و عظمت به نام و مقام وابسته نیست. او با اشاره به داستان رستم و پسرش، میگوید که رستم به خاطر سستی و نقصان پسرش، نام "حیز" به او داده است. همچنین، شاعر به این نکته میپردازد که اگر شخصی بخواهد به مقام و نام نیک برسد، باید خود را به کار و عمل درست مقید کند، چون نام و شناسنامه تنها در صورتی ارزشمند است که فرد شایستگی آن را داشته باشد. در نهایت، او بر این باور است که کار و عمل است که نام را به حقیقت میبرد.
هوش مصنوعی: پدرش در وجود او بزرگی را به وجود آورد و او را پسر نامدار خود روستم نامید.
هوش مصنوعی: این شخص به خاطر سستی و بیعرضگی خود به شدت کوچک و بیارزش شده است، در حالی که نامش همچون رستم بزرگ و پرآوازه است.
هوش مصنوعی: اگر کسی به تو لقب یا نامی نادرست بدهد، باید مطمئن باشی که او قصدی برای به دام انداختن تو دارد.
هوش مصنوعی: اگر مسلمان میشدی، دیگر نیازی به نام و عنوان نداشتی و همه چیز در کارهایت به خوبی انجام میشد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.