گنجور

 
عطار نیشابوری
عطار » مختارنامه » باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
 

شماره ۱: آن ماه كه از كنار شد بیرونم

شماره ۲: ماهی كه چو برق كم بقا آمده بود

شماره ۳: كس بر سر جیحون رقمی جوید باز

شماره ۴: پیمانۀ خاك گشت آن چشمۀ نوش

شماره ۵: دردا كه گلم میان گلزار بریخت

شماره ۶: ماهی كه چو مهر عالم آرای افتاد

شماره ۷: آه از غم آن كه زود برگشت و برفت

شماره ۸: میگریم ازان مهوشم و میگریم

شماره ۹: ای دل بگری بر من مسكین و مپرس

شماره ۱۰: دی بر سر خاك دلبری با دل ریش

شماره ۱۱: ای ماه زمین به برج افلاك شدی

شماره ۱۲: ای پشت بداده رفته هم روز نخست

شماره ۱۳: بر خاك تو چون بنفشهام سر در بر

شماره ۱۴: رفتی و مرا خار شكستی در دل

شماره ۱۵: ای كرده شب باز پسین ماتم خویش

شماره ۱۶: رفتی تو و خون جگریست از تو مرا

شماره ۱۷: ای نور رخت خاك سیه بگرفته

شماره ۱۸: چون گریۀ من ابر بهاری نبود

شماره ۱۹: ای محرم من كیست كنون محرم تو

شماره ۲۰: برخیز كه ابر خاك را میشوید

شماره ۲۱: از مرگِ تو هر دمی دگرگون باشم

شماره ۲۲: گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مرا

شماره ۲۳: گفتم همه عمر نازنینت بینم

شماره ۲۴: كو كس كه دل از مرگِ تو خون مینكند

شماره ۲۵: بی روی تو در ماه سیاهی آمد

شماره ۲۶: ناگاه چو رخ به راه میآوردی

شماره ۲۷: از ناز چه سود چون بسودی آخر

شماره ۲۸: جان را چو ز رفتن تو آگاهی شد

شماره ۲۹: تا خاك تو گشت غم گسارم بی تو

شماره ۳۰: از كفر بتر بی تو غنودن ما را

شماره ۳۱: در خاك ترا وطن نمیدانستم

شماره ۳۲: تا چند كشم ز مرگ تو درد از تو

شماره ۳۳: دردا كه بر چون سمنت میریزد

شماره ۳۴: ای آن كه به گِل، گُل چمن پوشیدی

شماره ۳۵: در ماتم تو چرخ سیه پوش بماند

شماره ۳۶: از مرگ تو فاش گشت رازم چكنم

شماره ۳۷: ای رفته و ما را به هلاك آورده

شماره ۳۸: از گریۀ زار ابر، گل تازه و پاك

شماره ۳۹: بس زود به مرگ كردی آهنگ آخر

شماره ۴۰: زین پس ناید ز دیدگانم دیدن

شماره ۴۱: چون مردن تو از پی این زادن بود

شماره ۴۲: رفتی تو به خاك و یاسمن بی تو رسید

شماره ۴۳: گل خندان شد ز گریۀ ابر بهار

شماره ۴۴: روزی كه ز خاك من برون آید خار

شماره ۴۵: جانا رفتم بر دل پاكم بگری