گر دریایی ز شور بنشانندت
ور تیز‌تکی چو مور بنشانندت
بنشین که ز خاستن نخیزد چیزی
ور ننشینی به زور بنشانندت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر دریایی ز شور بنشانندت
ور تیز‌تکی چو مور بنشانندت
بنشین که ز خاستن نخیزد چیزی
ور ننشینی به زور بنشانندت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مفهوم صبر و آرامش در برابر مشکلات اشاره می‌کند. او می‌گوید حتی اگر به شدت پر از اضطراب و هیجان باشی، باید آرام بنشینی، زیرا برخاستن و تلاش بیش از حد ممکن است نتیجه‌ای نداشته باشد. در واقع، گاهی اوقات لازم است که از خود کناره‌گیری کنیم تا به دستاوردی برسیم و در غیر این صورت، زور و فشار دیگران ممکن است ما را به حرکت وادار کند.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند دریا پر از شور و هیجان باشی، کسی نمی‌تواند تو را آرام کند، و حتی اگر تو را مانند مور کوچک و تیزپا در فشار بیندازند، نمی‌توانی آرام باشی.
هوش مصنوعی: بنشین و آرام باش، چون از بلند شدن هیچ فایده‌ای نصیبت نمی‌شود. اگر هم به زور وادارت کنند که بنشینی، بهتر است که خودت به آرامی بنشینی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.