برون شد لیث بوسنجه به بازار
قفائی خورد از ترکی ستمگار
یکی گفتش که ای ترک این قفا چیست
مگر تو خود نمیدانی که اوکیست
فلانست او چو خورشیدی همه نور
که وصلش پیش سلطان خوشتر از سور
شنیده بود ترک آوازهٔ او
چو آگه شد ازان اندازهٔ او
پشیمان گشت و چون صاحب گناهان
به پیش پیر آمد عذر خواهان
که پشتم از گناه خویش بشکست
ندانستم غلط کردم بدم مست
جوابش داد آن پیر دلفگار
که فارغ باش ای سرهنگ ازین کار
که گر این از تو بینم جز سقط نیست
ولی ز آنجا که رفت آنجا غلط نیست
ز خضرت بین همه چیزی ولیکن
مشو از بندگی یک لحظه ساکن
نمیدانی که مردودی تو یانی
ز حکم رفته مسعودی تو یانی
ولی دانی که تا جان برقرارست
ترا بر امر رفتن عین کارست
تو این میدانی و آن میندانی
یقین نتوان فکندن بر گمانی
خداوندی کبیرست و کریمست
ترا با بندگی کاریست پیوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: لیث بوسنجه به بازار میرود و در مسیرش با فردی ترک مواجه میشود که دربارهاش میگوید بوسنجه همانی است که همه به نور و زیبایی او اشاره میکنند. این ترک به قدرتمندی او آگاه میشود و از رفتار اشتباهش پشیمان میگردد. او به پیش یکی از پیران میرود و از گناهانش عذرخواهی میکند. پیر به او میگوید که نباید از خطاهایش غمگین باشد، زیرا مهمتر از همه، وفاداری به بندگی خداوند است و او باید از این بندگی به دور نرود، چون رحمت و بخشش الهی همواره جاری است.
هوش مصنوعی: لیث بوسنجه به بازار رفت و به او یکی از ترکهای ستمگر لطمهای زد.
هوش مصنوعی: کسی به لیث بوسنجه (که به خاطر ناحقی مورد آزار قرار گرفته) میگوید: ای ترک، چرا از این زخم قفای خود ناراحت هستی؟ مگر تو نمیدانی که این عوارض کار کیست و چه کسی باعث این درد تو شده؟
هوش مصنوعی: فلان، مانند خورشیدی است که تمام نور را دارد و پیوستگی او با سلطان از هر مهمانی و جشنی لذتبخشتر است.
هوش مصنوعی: او (لیث بوسنجه) آوازهٔ آن شخص (کس خاصی که در بیت پیشین ذکر شده) را شنیده بود و وقتی از قابلیتهای او آگاه شد، متوجه بزرگی و مقامش شد.
هوش مصنوعی: او پشیمان شد و به عنوان کسی که گناهان زیادی دارد، به پیش پیر (پیر wisdom یا شخصیت حکیم) آمد و از او عذرخواهی کرد.
هوش مصنوعی: از گناههای خود به شدت پشیمان هستم و این بار سنگینی بر دوش من احساس میکنم؛ در حالی که در حماقت خود در مستی، نمیدانستم چه بدی را مرتکب شدم.
هوش مصنوعی: پیر دلفگار به این سرهنگ میگوید که نگران نباش و از این موضوع نگران نباش.
هوش مصنوعی: اگرچه این عمل تو به خودی خود ارزشی ندارد و بیهوده است، اما از آنجایی که تو از آنجا دور شدهای و به جاهای دیگر رفتهای، آن کار نادرست نیست.
هوش مصنوعی: در میان زیباییهای الهی، از رویش همواره بیخبر مباش و هیچگاه در بندگی خدا حتی یک لحظه هم کوتاهی نکن.
هوش مصنوعی: تو از حال خود بیخبر هستی و نمیدانی که آیا به خاطر غفلتت از بندگی، در زمرهی مردودین قرار داری یا اینکه به خاطر احکام الهی به جایگاه مسعودین، یعنی بندگان محبوب و مورد قبول، رسیدهای.
هوش مصنوعی: اما تو میدانی که مادامی که جان در وجودت هست، رفتن و سفر کردن، یک کار جدی و حقیقی است.
هوش مصنوعی: انسان میداند که در زندگی برخی حقایق مشخص و واضح است، اما بسیاری از چیزها وجود دارند که نمیتواند با اطمینان درباره آنها قضاوت کند و نمیتوان به گمان و حدس بسنده کرد.
هوش مصنوعی: خداوند بزرگ و بخشندهای هست که برای تو به خاطر بندگیات کار و وظیفهای مشخص قرار داده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.