ای چشم بد را برقعی بر روی ماه آویخته
صد یوسف گم‌گشته را زلفت به چاه آویخته
ماه است روی خرمت، دام است زلف پر خمت
دلها چو مرغ اندر غمت از دام‌گاه آویخته
فرش بقا انداخته کوس فنا بنواخته
میزان عزت ساخته پیش سپاه آویخته
مردان ره را بارها بر لب زده مسمارها
پس جمله را بر دارها از چار‌راه آویخته
شمع طرب افروخته تا راز شمع آموخته
دل بی‌جنایت سوخته جان بی‌گناه آویخته
ای داده در دلها ندا، تا کرده دلها جان فدا
سرهای پیران هدی بر شاهراه آویخته
آن خواجهٔ روز جزا، بر چارسوی کبریا
از بهر دست‌آویز ما زلف سیاه آویخته
ابلیس را حالی عجب در بحر حرمان خشک‌لب
از بهر یک تَرک ادب از سجدگاه آویخته
عطار! این تفصیل‌دان وین قصه بی‌تأویل‌دان
عالم یکی قندیل دان، ز ایوان شاه آویخته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جاذبه‌های معشوق می‌پردازد و او را با نمادهایی چون ماه و یوسف توصیف می‌کند. بیان می‌کند که زلف معشوق همچون دام است که دلها را به اسارت می‌کشاند و در کنار آن، عمر انسان در معرض فنا قرار دارد. همچنین به مسأله مرگ و روز قیامت اشاره می‌کند و می‌گوید که اعمال انسان‌ها در آن روز مهم می‌شوند. شاعر در نهایت به شقاوت ابلیس و فرجام آن اشاره کرده و زندگی را به یک قندیل تشبیه می‌کند که به عشق و مجاز درخشان شده است.
هوش مصنوعی: ای چشمی که بدی و حسادت را می‌بیند، برای تو همچون پوششی زیبا بر روی ماه قرار داده‌اند، زیرا زلف‌های تو، صد یوسف زیبا را به دام افتاده و در چاه انداخته است.
هوش مصنوعی: روی تو مانند ماه زیباست و زلف‌های پرخم‌ات مانند دام است. دلها مانند پرندگانی هستند که به خاطر غم تو در دام تو گرفتار شده‌اند و از آنجا آویخته‌اند.
هوش مصنوعی: زندگی مانند فرشی گسترده شده و مرگ به شکل شیپور یا صدایی فراخوانده شده است. اعتبار و مقام نیز به گونه‌ای ساخته شده که در برابر ارتش یا سپاه قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: مردان راه، روزها بارها نام درد و رنج را بر زبان آورده‌اند و به یاد می‌آورند که همه چیز به دار آویخته شده است، به‌گونه‌ای که در هر چهارراه، نماد مرگ و سختی دیده می‌شود.
هوش مصنوعی: شمع شادی که روشن شده، به خاطر دانش و آگاهی رازی را تحمل کرده است. دل بی‌گناهی به خاطر گناه نکردن سوخته و جان بی‌گناهی نیز معلق و آویزان مانده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که ندا را به دلها داده‌ای، تا دلها جان خود را فدای عشق کنند، سر بزرگسالان و پختگان دین و راه حق را بر راه پادشاهی تو قرار داده‌اند.
هوش مصنوعی: خداوند در روز قیامت، برای اینکه به ما کمک کند، زلف سیاه (محبت و جمال) خود را به عنوان وسیله‌ای برای جلب رحمت و توجه قرار داده است.
هوش مصنوعی: ابلیس در حالتی عجیب و ناراحت در دمی از ناامیدی و بی‌نصیبی، به خاطر یک ترک ادب (بی‌احترامی) از جایگاه سجده‌اش طرد شده است.
هوش مصنوعی: عطار! توشناسا و تفسیرکننده حقایقی، و این داستانی که بدون نیاز به تفسیر قابل فهم است، در واقع مانند چراغی است که از ایوان شاه آویخته شده و نور می‌افشاند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.