کافری است از عشق دل برداشتن
اقتدا در دین به کافر داشتن
در ملا تحقیق کردن آشکار
در خلا دین مزور داشتن
از برون گفتن که شیطان گمره است
وز درونش پیر و رهبر داشتن
چون درآید تیرباران بلا
در هزیمت دامن تر داشتن
کار مردان چیست بیکار آمدن
پس به هر دم کار دیگر داشتن
خاک ره بر خود نمایان ریختن
خویشتن را خاک این در داشتن
غرقهٔ این بحر گشتن ناامید
وانگهی امید گوهر داشتن
دست بر سر پای در گل آمدن
خشت بالین، خاک بستر داشتن
دام تن در راه معنی سوختن
مرغ جان بی‌بال و بی‌پر داشتن
هر سری کان از تو سر برمی‌زند
از برای تیغ و خنجر داشتن
چون فلک خورشید را بر سر کشید
کی تواند پای بر سر داشتن
پای بر سر نه که اینجا کافری است
سر برای تاج و افسر داشتن
همچو عطار این سگ درنده را
زهر دادن یا مسخر داشتن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به نقد و بررسی ایمان و عشق می‌پردازد و کافری را معرفی می‌کند که از عشق دل برمی‌دارد و به کافران اقتدا می‌کند. شاعر بر این نکته تأکید دارد که زیر ظاهر مومنانه، درون فردی می‌تواند دچار گمراهی باشد. همچنین، او بر این عقیده است که در مواجهه با بلا و مشکلات زندگی، نباید تن به تسلیم داد و باید امید به معانی عمیق‌تر را حفظ کرد. در نهایت، شاعر با استفاده از زبان استعاری، به آرامش و درک عمیق‌تر از زندگی اشاره می‌کند و نگرش خود را نسبت به چالش‌ها و فریب‌های دنیوی بیان می‌کند.
هوش مصنوعی: عشق ورزیدن به کسی که از دین و ایمان بی‌خبر است، به نوعی نفاق و کفر شمرده می‌شود، چرا که این فرد در واقع در پی پیروی از آموزه‌های نادرست است.
هوش مصنوعی: در ظاهر خود را فریب دادن و به دنبال حقیقت رفتن، اما در باطن دینی دروغین و ناپاک را برگزیدن.
هوش مصنوعی: دربارهٔ آن صحبت کردن که شیطان انسان را گمراه می‌کند، درست نیست؛ زیرا خود فرد درونش دارای رهبر و راهنمایی است که او را در این گمراهی یاری می‌کند.
هوش مصنوعی: وقتی بلا مانند تیر به ما حمله می‌کند و ما در حال فرار هستیم، باید دامن خود را تر نگه داریم تا به راحتی بتوانیم از خطرات در امان بمانیم.
هوش مصنوعی: مردان واقعی زمانی که بیکار می‌شوند، به دنبال کار و مشغله‌ای جدید می‌روند و همیشه در تلاش‌اند تا هر لحظه کاری برای انجام دادن داشته باشند.
هوش مصنوعی: آشکار شدن خاکِ راه بر خود به معنای از بین رفتن هویت و شخصیت شخص است، و داشتن خود را خاک این در به معنای از دست دادن خود در پی کسب مقام و اعتبار می‌داند.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از غرق شدن در دریا یا بحر ناامیدی سخن می‌گوید و به همین دلیل اشاره می‌کند که در عین حال ممکن است در دل این ناامیدی، امیدی مانند جواهر وجود داشته باشد. به عبارت دیگر، حتی در بدترین شرایط نیز می‌توان به امیدواری و فرصت‌های ارزشمند دست یافت.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تصویر وضعیت انسانی می‌پردازد که در سختی و مشکلات (در گل آمده) قرار دارد. او با وجود این که بر سرش دست می‌گذارد و به آرامش نیاز دارد، بسترش از خاک است و بر روی بالین خاکی می‌خوابد، که نشان‌دهندهٔ عدم آسایش و شرایط سخت اوست.
هوش مصنوعی: انسان در پی رسیدن به معنا و حقیقت، شبیه پرنده‌ای است که بدون بال و پر در آتش عشق می‌سوزد. در اینجا، "دام تن" به تنگناهای جسمی اشاره دارد که مانع پرواز به دنیای معنوی می‌شود.
هوش مصنوعی: هر کسی که به عشق تو سر می‌زند، به خاطر خطراتی است که با تیغ و خنجر روبه‌روست.
هوش مصنوعی: زمانی که آسمان (فلک) خورشید را بر برترین مکان (سر) خود قرار می‌دهد، چه کسی می‌تواند بر روی سر او ایستاده باشد؟ اشاره به قدرت و عظمت خورشید دارد و به بی‌معنایی تلاش برای مقابله با آن قدرت.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که باید به جای توانایی بر سر کسی پا گذاشتن، باید تاج و مقام خود را بر سر داشته باشیم. در واقع، منظور این است که احترام و ارزش آدم‌ها را باید در نظر گرفت و نباید برآنان ظلم کرد، زیرا این کار نشانه کفر و ناپایداری است.
هوش مصنوعی: مثل عطار، این درنده‌سگ را یا با زهر از پا درآوردن، یا با دست‌نویسی وادار به تمسخر کردن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.