گنجور

غزل شمارهٔ ۳۹۴

 
عطار نیشابوری
عطار » دیوان اشعار » غزلیات
 

ای در درون جانم و جان از تو بی خبر

وز تو جهان پر است و جهان از تو بی خبر

چون پی برد به تو دل و جانم که جاودان

در جان و در دلی دل و جان از تو بی خبر

ای عقل پیر و بخت جوان گرد راه تو

پیر از تو بی نشان و جوان از تو بی خبر

نقش تو در خیال و خیال از تو بی نصیب

نام تو بر زبان و زبان از تو بی خبر

از تو خبر به نام و نشان است خلق را

وآنگه همه به نام و نشان از تو بی خبر

جویندگان جوهر دریای کنه تو

در وادی یقین و گمان از تو بی خبر

چون بی خبر بود مگس از پر جبرئیل

از تو خبر دهند و چنان از تو بی خبر

شرح و بیان تو چه کنم زانکه تا ابد

شرح از تو عاجز است و بیان از تو بی خبر

عطار اگرچه نعرهٔ عشق تو می‌زند

هستند جمله نعره‌زنان از تو بی خبر

 

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 حذف شماره‌ها | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

محسن نامجو » ترنج » در میان جان (ونگ ونگ)

محمدرضا شجریان » چاووش ۹ (جان جان) » ساز و آواز ۱ در آمد با محمدرضا لطفی

🎜 معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

محمد در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، دو شنبه ۷ اسفند ۱۳۹۱، ساعت ۰۰:۰۶ نوشته:

فکر میکنم در بیت اول "ای در میان جانم و جان از تو بی خبر" صحیح تر باشه البته من در دیوانی که دارم اینجوری دیدم

 

محمد در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، دو شنبه ۷ اسفند ۱۳۹۱، ساعت ۰۰:۱۴ نوشته:

در بیت اول که میفرماید:
ای در درون جانم و جان از تو بی خبر
وز تو جهان پر است و جهان از تو بی خبر
در کتابی که حقیر دارم بشکل زیر چاپ شده که فکر میکنم صحیح تر باشه:
ای در میان جانم و جان از تو بی‌خبر
از تو جهان پر است و جهان از تو بی‌خبر
استاد ارجمند جناب شجریان هم در آلبوم جان جان به این شکل قرآئت فرمودند.

 

یزدانی در ‫۷ سال قبل، دو شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۵۰ نوشته:

منهو با هردو حاشیه نویسی انجام شده موافقم

 

مهرزاد در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۱۱ نوشته:

آقامون نامجو هم میگه " اس در میان حان "

 

ایران نژاد در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۳۶ نوشته:

مهرزاد، روش نفرمودید آقاتون !!!دقیقا چه میفرمایند!!!

 

مصطفی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یک شنبه ۲۰ دی ۱۳۹۴، ساعت ۱۳:۴۳ نوشته:

به نظر من صورت صحیح بیت اول اینجور باید باشه : ای در میان جانی و جان از تو بیخبر. ..... و نباید بگیم جانم. چرا ؟ ؟. چون در بقیه ابیات هیچ کدوم ضمیر "من یا شناسه هاش" رو استفاده نکرده در ضمن چون جمله حالت منادا داره پس شناسه هم مخاطب باشه بهتره.
و گذشته از اینا شعر عطار و بطور کلی شعر کلاسیک بوطیقای کلی گویی داره و شاعر نماینده ی قشر خاصی از جمعیته که با گفتن جانم بقیه رو از صحنه خارج میکنه. علاوه بر این در ادب عرفانی بطور کلی هیچ جا شاعر خودشو حساب نمیکنه که بگه جانم.

 

سلیمی در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، چهار شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۴۵ نوشته:

نقش تو در خیال و خیال از تو بی نصیب----- نام تو بر زبان و زبان از تو بی خبر
بیتی که اتش به جان می زند. همانا این بیت دریای اتش است که ریزم به کام خویش.

 

مجید در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، پنج شنبه ۸ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۵۸ نوشته:

این غزل با صدای استاد شجریان عزیز در آلبوم جانِ جان بسیار شنیدنی و لذت بخش والبته قابل تامل هست

 

منتقد در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۶ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۵۸ نوشته:

آقاشون شجریان هم می فرمان:
ای در "میان" جان...
در آلبوم ِ "جان ِ جان" ساخته‌ی مرحوم "محمدرضا لطفی"

 

ناشناخته در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، یک شنبه ۷ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۰۴:۴۵ نوشته:

منتقد گرامی
به نظر میرسد آقاهای برخی حاشیه نویسان ( شجریان& نامجو) تفاوت مانایی درون و میان را نمی دانند

 

زاهد مجیدی در ‫۳ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۲۰ نوشته:

البتە درمیان حاشیەهای ذکرشدە، یک موردرا فراموش کردەاند کە زنویسند:
در مصراع :" جویندگان جوهر دریای کُنە تو"
واژەی گوهر صحیح‌تر است.

 

مسعود در ‫۲ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۴ نوشته:

سلام
تمام ابیات و کلمات شعر کاملا درست می باشد. در ضمن بیت؛
ای در درون جانم و جان از تو بی خبر
کلمه «درون» درست می باشد و کلمه ««یان» نادرست می باشد.
درون جان منظورش درون باطن انسان میباشد که وسعتش بی نهایت میباشد ولی میان جان از حدود و محدود بودن ‌ٔ بین دو چیز میباشد که هر چه هم فاصله داشته باشد باز هنوز تعریف شده و محدود است.
ما عالم درون داریم اما عالم میان نداریم.
عالم بیرون ، هر آنچه در بیرون هست می باشد اما عالم درون ، عالم باطن و عالم اندیشه وعالم عقل را شامل می شود و بیکران و بی نهایت است.
عالم درون انسان از عالم بیرون انسان وسیعتر و بزرگ‌تر می باشد.
در ضمن اگر استاد شجریان و دیگر هنرمندان در آوازشان [ ای در میان حانم و جان ....] خوانده اند دلیلش برای همانگی و لطافت های ساز و نوا و هورمنی آهنگ هست که بعضی از کلمات را تغییر می دهند و آین برای دیگر اشعار شعرا توسط هنرمندان خواننده بارها و بارها اتفاق افتاده
امیدوارم توضیحاتم مفید و موثر واقع شده باشد.
‌ ضمن دوستان میتوانید در یوتیپ شرح این شعر توحیدی عطار را که توسط دکتر ابراهیمی دینانی استاد فلسفله تماشا کنید و استفاده ارزشمندی بهره ببرید.
التماس دعا

 

محمود در ‫۲ سال و ۲ ماه قبل، پنج شنبه ۶ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۵۹ نوشته:

اولین اجرای این اثر توسط استاد شجریان در سال 1356 و در جشن هنر توس بوده است. آلبوم جان جان هم دقیقا از روی همین اجرا ضبط شده است. آقایان پشنگ و بیژن کامکار به همراه آقای افشارنیا همنوازان استاد محمدرضا لطفی بوده اند. گنجور عزیز امکان درج این مطلب را در قسمت موسیقی و آهنگ نمیدهد. لذا این یادداشت را اینجا درج کردم. موفق باشید

 

فاطمه در ‫۲ سال قبل، شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۲۸ نوشته:

استاد شجریان سه گاه بینظیری از این شعر خوانده‌اند. چقدر خوشبختیم که به زبان فارسی تکلم میکنیم. چقدر خوشبختیم که عطار و مولانا و حافظ و سعدی داریم.

 

میثم.ط در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنج شنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۰۳ نوشته:

چه زیبا عشقِ به خدا را به قلم در آورده.
جویندگان جوهر دریای کُنه تو
در وادی یقین و گمان از تو بی خبر
اینجاست که گوییم آدمی نمی تواند به کُنه ذات خدا پی پی ببرد، بلکه از تجلیات اوست که پی به قدرت مطلق می بریم.

 

خیام عباسی در ‫۵ ماه قبل، جمعه ۲۰ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۴۰ نوشته:

به نوع ادای کسانی مانند نامجو بهتر آن است توجه نشود چرا که دقتی که کسی مانند حضرت استاد شجریان در انتخاب و بیان کردن شعر داشت، امثال نامجو ندارد.
شچریان به مشورت با بزرگانی چون سایه و م.سرشک، در نحوۀ بیان بیت ها و کلمات هم وسواس داشتند. برای نمونه به بیان کلمۀ ابد در همین آلبوم دقت کنید. زمان تا ابد، حتما زمان کشداری است. در روخوانی طبیعی از این شعر، ابد تنها به عنوان یک کلمه تلفظ می شود، اما در متن موسیقی و آواز شجریان، چنان کلمۀ ابد کشیده می شود که درازای تا آن زمان و مشقتهای مترتب بر آن را به شنونده گوشزد می کند.
البته بدون تعصب عرض می کنم نشانیدن اسم شجریان در کنار نامحو و مقایسۀ آن دو از حیث موسیقی، نا به جاست. در مقایسه باید که وجه مشترکی باشد که در میان این دو مطلقاً نیست.

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.