آنها که در هوای تو جانها بدادهاند
از بینشانی تو نشانها بدادهاند
من در میانه هیچ کسم وز زبان من
این شرحها که میرود آنها بدادهاند
آن عاشقان که راست چو پروانهٔ ضعیف
از شوق شمع روی تو جانها بدادهاند
با من بگفتهاند که فانی شو از وجود
کاندر فنای نفس روانها بدادهاند
عطار را که عین عیان شد کمال عشق
اندر حضور عقل عیانها بدادهاند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و دلدادگی به معشوق میپردازد و از فداکاری عاشقانی میگوید که جان خود را در راه او دادهاند. او بیان میکند که در میانه هیچ کسی نبوده و آنچه که در عشق میجوید را دیگران به او ارزانی داشتهاند. این عشق به حدی عمیق است که عاشقان مانند پروانهای به دور شمع معشوق میچرخند و برای او جان خود را فدای میکنند. شاعر به فراگیری مفهوم فناء در عشق اشاره میکند و میگوید که در این فنا، جانها و وجودها به معشوق تسلیم شدهاند. در نهایت، عطار به کمال عشق اشاره دارد که در وجود او و در مقام عقل، عیان و نمایان است.
هوش مصنوعی: آن کسانی که به خاطر عشق تو جان خود را فدای تو کردهاند، از فقدان و بیخبری تو نشانههایی از تو به جا گذاشتهاند.
هوش مصنوعی: من در میان هیچ کسی نیستم و این سخنانی که میگویم، فقط از زبان من نیست و دیگران نیز آنها را بیان کردهاند.
هوش مصنوعی: عاشقانی که مانند پروانههای ناتوان از عشق شمعی که تو هستی، جانهای خود را فدای تو کردهاند.
هوش مصنوعی: گفتهاند که باید از وجود خود بگذری و فانی شوی، زیرا در این حالت نیروی حیات و روح را به دیگران دادهاند.
هوش مصنوعی: عطار، که به صورت عینی به حقیقت عشق دست یافته، در حضور عقل به کمال و زیبایی عشق نائل آمده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.