بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد
در بن دیر مغان ره زن اوباش شد
میکدهٔ فقر یافت خرقهٔ دعوی بسوخت
در ره ایمان به کفر در دو جهان فاش شد
زآتش دل پاک سوخت مدعیان را به دم
دردی اندوه خورد عاشق و قلاش شد
پاک بری چست بود در ندب لامکان
کم زن و استاد گشت حیله گر و طاش شد
لاشهٔ دل را ز عشق بار گران برنهاد
فانی و لاشییء گشت یار هویداش شد
راست که بنمود روی آن مه خورشید چهر
عقل چو طاوس گشت وهم چو خفاش شد
وهم ز تدبیر او آزر بت‌ساز گشت
عقل ز تشویر او مانی نقاش شد
چون دل عطار را بحر گهربخش دید
در سخن آمد به حرف ابر گهرپاش شد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به دوران زندگی پیر خود اشاره می‌کند که مورد افلاس و فقر قرار گرفته است. او با اشاره به میخانه و جستجو برای ایمان، نشان می‌دهد که در پی حقیقت به کفر و ناامیدی رسیده است. عشق و درد و رنج بر دل عاشقان سنگینی می‌کند و در نهایت، عقلی که در تلاش برای درک زیبایی‌هاست به وهم و توهم تبدیل می‌شود. شاعر در انتها، به غنای درون خود اشاره می‌کند که از دلش جواهرات معنوی می‌ریزد و به زیبایی‌های کلامش می‌افزاید.
هوش مصنوعی: پیر ما که در گذشته فقیر و بی پول بود، حالا دوباره به همان حال برگشته و در دل میخانه‌ی مغان، به افرادی بی‌قید و آزاد تبدیل شده است.
هوش مصنوعی: میکدهٔ فقر به معنای جایی است که در آن از فقر و بی‌نیازی صحبت می‌شود، و در اینجا نشان‌دهندهٔ حالتی از زهد و ساده‌زیستی است. خرقهٔ دعوی، به لباسی اشاره دارد که کسانی به بهانهٔ مذهب یا ایمان به تن می‌کنند، اما در واقع دروغین است. در این بیت می‌گوید که این لباس در مسیر حقیقت و ایمان به کفر سوزانده شد و در نتیجه، حقیقت دو جهان برای همه آشکار شد.
هوش مصنوعی: آتش عشق و درد دل، مدعیان را می‌سوزاند و به خاطر تحمل اندوه، عاشق و بی‌پول (قلاش) می‌شود.
هوش مصنوعی: عشق خالص، در لامکان (جایی که هیچ‌چیز نیست) به سختی پیدا می‌شود، در حالی که عده‌ای از اهل فن و استادان، به فریب و نیرنگ روی می‌آورند و در این راه دچار انحراف می‌شوند.
هوش مصنوعی: عشق، بار سنگینی بر دل گذاشت که باعث شد آن دل از بین برود و یار، به هیچ و پوچ تبدیل شود.
هوش مصنوعی: واقعاً که روی آن یار مانند ماهی است و خورشید را به یاد می‌آورد، در حالی که عقل - مانند طاوسی زیبا - می‌درخشد، اما وهم و خیال انسانی مانند خفاش شده و تاریک و گزنده است.
هوش مصنوعی: وهم که ناشی از تدبیر او (خدا یا حقیقت) است، مانند آزر (پدر ابراهیم) بت‌ساز می‌شود و عقل با هدایت او همانند مانی (نقاش معروف ایرانی) نقاش می‌گردد.
هوش مصنوعی: عطار وقتی دلش را مانند دریایی پر از گوهر مشاهده کرد، در سخن گفتن به سوئی رفت که مانند ابری که مروارید می‌بارد، درخشید و اشعارش را با زیبایی بیان کرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.