اسرار تو در زبان نمی‌گنجد
واوصاف تو در بیان نمی‌گنجد
اسرار صفات جوهر عشقت
می‌دانم و در زبان نمی‌گنجد
خاموشی به که وصف عشق تو
اندر خبر و نشان نمی‌گنجد
آنجا که تویی و جان دل مسکین
مویی شد و در میان نمی‌گنجد
از عالم عشق تو سر مویی
در شش جهت مکان نمی‌گنجد
یک شمه ز روح بارگاه تو
اندر سه صف زمان نمی‌گنجد
یک دانه ز دام عالم عشقت
در حوصله جای جان نمی‌گنجد
چون آه برآورم ز عشق تو
کان آه درین دهان نمی‌گنجد
رفتم ز جهان برون در اندوهت
کاندوه تو در جهان نمی‌گنجد
آن دم که ز تو بر آسمان بردم
در قبهٔ آسمان نمی‌گنجد
عطار چو در یقین خود گم شد
در پیشگه عیان نمی‌گنجد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عشق و زیبایی‌های الهی می‌پردازد و بیان می‌دارد که اسرار و صفات معشوق به حدی عظیم و عمیق هستند که در کلمات و زبان نمی‌گنجند. او به خاموشی و سکوت در برابر عشق اشاره کرده و بیان می‌کند که حتی احساسات و افکارش نیز به خاطر عظمت عشق نمی‌تواند به درستی بیان شود. شاعر با استفاده از تصاویری از دنیای عشق، نشان می‌دهد که حتی کوچکترین ذره‌ای از عشق الهی در ابعاد جهانی نمی‌گنجد و لذا در تلاش است تا بفهمد چگونه می‌توان از عواطف عمیق خود سخن گفت. در نهایت، او با غم و اندوهی عمیق از کمبود کلمات برای وصف عشقش به معشوق رنج می‌برد.
هوش مصنوعی: رازهای تو را نمی‌توان به زبان آورد و ویژگی‌های تو را نمی‌توان در کلمات بیان کرد.
هوش مصنوعی: من به رازهای ویژگی‌های عشق تو آگاه هستم، اما این رازها در زبان نمی‌گنجد و قابل بیان نیستند.
هوش مصنوعی: بهتر است سکوت کرده و چیزی دربارهٔ عشق تو نگویم، چون توصیف عشق تو نه در خبر می‌گنجد و نه در نشانه‌ها.
هوش مصنوعی: جایی که تو هستی، دل بی‌نوا و مسکین من به اندازه‌ای کوچک شده که حتی یک مویش هم در آنجا جا نمی‌شود.
هوش مصنوعی: عشق تو به قدری وسعت و عمق دارد که حتی یک تار موی آن هم نمی‌تواند در تمام گسترهٔ جهان جا بگیرد.
هوش مصنوعی: هیچ چیز از روح و جلوه‌ی بارگاه تو در سه زمان (گذشته، حال و آینده) نمی‌گنجد و قابل توصیف نیست.
هوش مصنوعی: عشق تو به قدری عظیم و بی‌حد و مرز است که حتی یک ذره از آن هم در توان انسان نیست که در دل یا جان خود بگنجاند.
هوش مصنوعی: وقتی که از عشق تو آه می‌کشم، این آه در این دهان گنجایش ندارد و نمی‌تواند در آن جا بگیرد.
هوش مصنوعی: به خاطر اندوه تو، من از دنیا جدا شدم، اما غم تو در این دنیا انقدر بزرگ است که نمی‌توان آن را در هیچ کجای جهان جا داد.
هوش مصنوعی: در آن لحظه که عشق و شوق تو مرا به آسمان برد، عظمت تو و احساساتم در گنبد آسمان نمی‌گنجد.
هوش مصنوعی: عطار وقتی به یقین و اطمینان واقعی دست پیدا کرد، در نظرش به جایی می‌رسد که آن حقیقت و آگاهی چون یک پیشگاه نمایان است و در هیچ جایی محدود نمی‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.