حکایت کرد ما را نیک خواهی
که در راه بیابان بود چاهی
از آن چه آب میجستم که ناگاه
فتاد انگشتری از دست در چاه
فرستادم یکی را زیر چه سار
که چندانی که بینی زیر چه بار
همه در دلو کن تا برکشم من
بود کانگشتری بر سر، کشم من
کشیدم چند دلو بار از چاه
فراوان بار جستم بر سر راه
یکی سنگ سیه دیدم در آن خاک
چو گویی شکل او بس روشن و پاک
برافکندم که تا سنگی گران هست
ز دستم بر زمین افتاد وبشکست
دو نیمه گشت و کرمی از میانش
برآمد سبز برگی در دهانش
زهی منعم که در پروردگاری
میان سنگ کرمی را بداری
بچاه تیره در راه بیابان
میان سنگ کرمی را نگه بان
حریصا لطف رزاقی او بین
عطا و نعمت باقی او بین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، راوی داستانی از چاه در بیابان نقل میکند که انگشتری از او به درون چاه میافتد. او شخصی را میفرستد تا دلو به درون چاه بیندازد و انگشتری را پیدا کند. در حین جستجو، سنگ سیاهی توجه او را جلب میکند و با افتادن آن سنگ، کرمی سبز از میان آن بیرون میآید. این کرم که به لطف خداوند در میانه سنگ محافظت میشود، نمادی از نعمتهای پایدار و رحمت الهی است که در دل زمین و در شرایط سخت نیز قابل مشاهده است. در نهایت، حکایت نشاندهندهٔ رازق بودن خداوند و نعمتهای او در زندگی است.
هوش مصنوعی: نیکخواهی به ما حکایت کرد که در بیابان، چاهی وجود دارد.
هوش مصنوعی: در جستجوی آب، ناگهان انگشتری از دست من به درون چاه افتاد.
هوش مصنوعی: من یکی را فرستادم تا زیر چاه برود و از او بخواهم که به دنبال انگشتری بگردد، چون میخواهم به همان اندازه که تو را نگران دیدم، من هم در جستجوی آن چیز باشم.
هوش مصنوعی: همه را در دلو بریزید تا من بار را بیرون بکشم، چون مردی که با انگشتری بر سر، بار را به آسانی بیرون میآورد.
هوش مصنوعی: چندین دلو آب از چاه کشیدم و بارهای زیادی را از آنجا به دست آوردم و بر سر راه بردم.
هوش مصنوعی: در میان آن خاک، سنگ سیاهی را دیدم که به نظر میرسید شکل او (یا خود او) بسیار روشن و پاک است.
هوش مصنوعی: سنگی که به آن اشاره شده، سنگی سنگین و بزرگ است که به خاطر وزنش از دست شاعر افتاده و شکسته است. شاعر قصد داشته سنگ را به دور بیندازد و اساساً به این عمل اقدام کرده است.
هوش مصنوعی: این بیت توصیف میکند که سنگی بزرگ به دو نیم تقسیم شد و کرمی از وسط آن بیرون آمد که در دهانش برگی سبز دارد. این تصویر نمادین نشاندهندهٔ تولد و زندگی از دل سختیها و مشکلات است.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که در پروردگاری (خدای بزرگ) میان سنگ، کرم را تحت مراقبت و نگهداری میکند.
هوش مصنوعی: در بیابانی سخت و پرخطر، در وسط سنگها، باید مراقب و نگهبان کرمی بود که به معنای حیات و نرمش است. اشاره به این دارد که حتی در شرایط سخت نیز باید از زندگی و زیباییها محافظت کرد.
هوش مصنوعی: حریص مانند کسی است که به لطف و بخشش روزیدهنده (رزاق) نیاز دارد، او میان نعمتها و عطاهایی که دائمی هستند قرار دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.