ترا در ره بسی ریگست ای دوست
ز یک یک ریگ بیرون آی از پوست
ز یک یک ریگ اگر تو میکشی بار
بسی به زانک از کوهی بیک بار
هوا و کبر و عجب و شهوت و آز
دروغ و خشم و بخل و غفلت و ناز
همه سر در کمینت میشتابند
که تا چون بر تو ناگه دست یابند
همه ریگیست اگر در هم زند دست
شود کوهی و در زیرت کند پست
بپرهیز ار دل تو مرد دین است
که کوه آتشین دوزخ اینست
یقین میدان که هرچ آرایش است آن
همه جان ترا آلایش است آن
چه خواهی آنچ ناپروردهٔ تست
چه جویی آنچ ناگم کردهٔ تست
اگر حق یک درم از دادهٔ خویش
ز تو بستاند ای افتادهٔ خویش
چنان ناحق شناسی تو گیرد
دو گیتی ناسپاسی تو گیرد
تویی اینجا بیک جوزر چنین هست
ولی صد ملک آنجا دادی از دست
ترا چون جای اصلی این جهان نیست
بدنیا غره بودن جای آن نیست
جهان بی وفا جز ره گذر نیست
ترا چندین تحمل در سفر نیست
خردمندا تو جانی و تنی آی
چراغی در میان گلخنی آی
چو خواهد گشت گلخن بوستانت
چراغی گو درین گلخن بمانت
درین نه کاسهٔ جان سوز دل گیر
گرت روزی عروسی کرد تقدیر
عروسی گر کنی بردار بانگی
منادی کن که کاسهٔ ده بدانگی
اگر چون یونسی در قعر عالم
چو جانت جوف ماهی شد مزن دم
وگر چون یوسفی با روی چون ماه
قناعت کن درین بیغولهٔ چاه
قناعت کن بآبی و بنانی
حساب خود چه گیری باز یابی
همه کار جهان ناموس و نام است
اگر نه نیم نان روزی تمام است
برو هر روز ساز نیم نان کن
دگر بنشین و کار آن جهان کن
فراغت در قناعت هرک دارد
ز مهر و مه کلاهش ترک دارد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دوست خود هشدار میدهد که در مسیر زندگی، مشکلات و موانع زیادی مانند هوا و کبر، عجب و شهوت، و خشم و بخل وجود دارد که باید از آنها اجتناب کند. او تاکید میکند که اگر انسان نتواند بر این موانع غلبه کند، دچار آتش دوزخ خواهد شد و از حقیقت و اصل خود دور میشود.
شاعر به قناعت و زندگی ساده اشاره میکند و میگوید که انسان باید از داشتههای خود راضی باشد و به معنای واقعی زندگی بپردازد، زیرا دنیا همواره بیوفاست و نباید به آن دل بست. او به دوستش توصیه میکند که با هوشیاری و خرد، از زندگیاش بهره ببرد و حتی در شرایط دشوار قناعت کند و به حساب خود برسد. در نهایت، شاعر تسلیم نشدن و تلاش برای رسیدن به حقیقت را به عنوان راهی مهم در زندگی معرفی میکند.
هوش مصنوعی: دوست عزیز، در مسیر زندگی تو با موانع و سختیهای زیادی روبهرو هستی. برای اینکه بتوانی از همه این مشکلات عبور کنی، باید از هر یک از آنها به خوبی عبور کنی و خود را از قید و بند آنها رها کنی.
هوش مصنوعی: اگر تو از هر یک ریگ به سختی بار بکشی، این کار به مراتب آسانتر است از اینکه یک بار بار سنگینی را از بالای کوه برداری.
هوش مصنوعی: این بخش از متن به صفاتی اشاره دارد که میتوانند درون انسانها حضور داشته باشند و بر رفتار و روحیه آنها تأثیر بگذارند. این ویژگیها شامل احساساتی مانند خودبینی و غرور، اشتها و تمایل به لذتهای زودگذر، حسادت و آز، و همچنین خشم و کینه هستند. همچنین، بیتوجهی به واقعیتها و لذتطلبی میتواند انسان را از مسیر درست دور کند. این صفات به نوعی میتوانند باعث ناهنجاری و ناپایداری در زندگی انسان شوند.
هوش مصنوعی: همه به دنبال تو هستند و سریعاً به سمتت میآیند تا به طور ناگهانی به تو برسند.
هوش مصنوعی: اگر همه ریگها با هم جمع شوند و در دست فشرده شوند، میتوانند به کوهی تبدیل شوند و در زیر پای تو، زمین را پایین ببرند.
هوش مصنوعی: از دل خود دوری کن اگر ایمان و دیانت داری، چون دل ناآرام، مانند کوهی از آتش جهنم میماند.
هوش مصنوعی: به طور قطع بدان که هر چیزی که زیبایی و تزیین دارد، در اصل میتواند جان تو را تحت تاثیر قرار دهد و آن را درگیر کند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که میخواهی، آنچه که نگرانش هستی، در واقع همان چیزی است که خودت آن را پروردهاي و جستجو میکنی.
هوش مصنوعی: اگر حق یک درهم از چیزی که به خود تو داده شده از تو بگیرد، ای کسی که به خود افتادهای، چگونه میتوانی این موضوع را تحمل کنی؟
هوش مصنوعی: اگر تو به ناحق شناسی ادامه دهی، هر دو جهان به خاطر ناسپاسیات به تو پشت خواهند کرد.
هوش مصنوعی: تو در اینجا به خاطر چیزی ارزشمند هستی، اما در جایی دیگر، بسیاری از نعمتها و ثروتها را از دست دادهای.
هوش مصنوعی: تو در این جهان جایگاه اصلیات نیست و بنابراین، فریب این دنیا را خوردن کار درستی نیست.
هوش مصنوعی: جهان، جایی بی وفا و گذرا است و تو نمیتوانی در این سفر، این همه سختی را تحمل کنی.
هوش مصنوعی: ای خردمند، تو روح و جسمی هستی، بیا و مثل چراغی در میان تاریکی و گلی، روشنایی ببخش.
هوش مصنوعی: هرگاه بخواهد فضای دلانگیز باغ تو پر از نور و روشنی شود، بگو که در این مکان بماند و شکفتگیاش را حفظ کند.
هوش مصنوعی: اگر روزی سرنوشت تو را به شادی و عروسی دعوت کند، در دل خود ناراحتی و درد را فراموش کن و به خوشیها بپرداز.
هوش مصنوعی: اگر عروسی برپا کنی، باید اعلام کنید و صدای شادی را به همه برسانید تا همه از این جشن باخبر شوند.
هوش مصنوعی: اگر مانند یونس در دل دریا گرفتار شدی، بیجهت ناله و فریاد نکن و آرامش خود را حفظ کن.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی مانند یوسف که چهرهاش چون ماه بود، در این جای دورافتاده و تاریک رضایت و قناعت را برگزینی، پس باید به همین بسنده کنی.
هوش مصنوعی: به چیزهای کم و ساده قناعت کن، زیرا اگر به دنبال چیزهای بیشتری باشی، ممکن است به مشکلات بیشتری برسی.
هوش مصنوعی: تمام کارهای دنیا به نام و مقام بستگی دارد؛ اگر از این نام و مقام چیزی نباشد، حتی نیمی از نان روزی هم برای انسان باقی نمیماند.
هوش مصنوعی: هر روز تلاش کن و زندگی عادی خود را پیش ببر، دیگر به فکر کارهای آن دنیا نباش.
هوش مصنوعی: افرادی که در زندگی خود به قناعت و رضایت از داشتههایشان دست یابند، نیازی به داراییهای زیاد و جلب توجه دیگران ندارند و از محبت و زیباییهای دنیا بهرهمند میشوند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.