چنین گفت آن بزرگِ کاردیده
که بود او نیک و بد بسیار دیده
که خالق هرچه را دادهست هستی
چه پیش و پس، چه بالا و چه پستی
چه انجُم چه فلک چه مهر و چه ماه
چه دریا چه زمین چه کوه و چه کاه
چه لوح و چه قلم چه عرش و کرسی
چه روحانی چه کروبی چه انسی
چه می چه انگبین چه خلد و چه حور
چه ماهی و چه مه چه نار و چه نور
چه شرق و چه غرب چه از قاف تا قاف
چه هرچه آمد برون از نون و ز کاف
چه اسراری که در هر دو جهان هست
چه لذاتی که پیدا و نهان هست
چه اندر هر دو عالم ذره ذره
چه اندر هفت دریا قطره قطره
همه بنمایدت روشن چو خورشید
چنانکه آن جمله میبینی تو جاوید
ولی مویی به تو ننماید از تو
تویی تو نهان میباید از تو
اگر چشم تو بر روی تو افتاد
ز عشق تو برآید از تو فریاد
اگر میبایدت بویی هم از تو
ریاضت کن که پر شد عالم از تو
چرا اندر غلط افتادی آخر
چرا از بندگی آزادی آخر
عدم دیدی نظر بگماشتی تو
وجود خود عدم پنداشتی تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر حکایت از دیدگاه عطار دارد که در آن به معرفت و شناخت الهی پرداخته میشود. او میگوید که خالق هر چیز در عالم هستی، اعم از آسمانها، زمینها و موجودات مختلف، با حکمت خویش آنها را آفریده است. در این میان، اشاره میشود که درک این موجودات و اسرار نهفته در آنها، مستلزم نگریستن به درون است. عطار یادآوری میکند که انسان در جستجوی حقیقت خویش باید از غفلت رهایی یابد و به شناخت عمیقتری از وجود خود برسد، زیرا عدم واقعی وجود انسان را درک کرده است. در نهایت، شعر دعوتی است به خودآگاهی و بیداری از خواب غفلت.
هوش مصنوعی: آن شخص با تجارب زیاد، که هم خوبیها و هم بدیها را به چشم خود دیده است، چنین سخن میگوید.
هوش مصنوعی: خالق همه چیز، هستی را به هر شکل و حالتی که باشد، چه قبل و چه بعد، و چه در مرتبههای بالا و چه در مرتبههای پایین، داده است.
هوش مصنوعی: هر چه در دنیا وجود دارد، از ستارهها و آسمان گرفته تا خورشید و ماه، دریا و زمین، کوه و حتی چیزهای بیاهمیت مانند کاه، همه از آفرینش خداوند هستند.
هوش مصنوعی: چه لوح و چه قلم (دو ابزار نوشتن و ثبت) و چه عرش و کرسی (مکانهای مهم در عالم هستی)، چه روحانی (موجودات غیرمادی یا معنوی) و چه کروبی (موجوداتی از عالم مثال)، چه انسی (انسانها) همگی در برابر این حقیقت یکی هستند.
هوش مصنوعی: چه نوشیدنی و چه عسل، چه بهشت و چه حوری، چه ماهیان و چه ماه، چه آتش و چه نور.
هوش مصنوعی: چه فرقی نمیکند که از شرق باشی یا غرب، یا اینکه از قاف تا قاف (مرزهای دور) در جستجوی چیزی باشی، آنچه مهم است این است که هر چیزی که بیرون میآید، از نون (ن) و کاف (ک) نشأت میگیرد.
هوش مصنوعی: در هر دو جهان، اسرار و رازهایی وجود دارد که قابل مشاهده و کشف هستند. همچنین لذتهایی هست که برخی از آنها مشخص و واضحاند و برخی دیگر پنهان و نامشهود.
هوش مصنوعی: در هر دو جهان، تمام چیزها به صورت جزئی و خرد، و در هفت دریا نیز به شکل یک قطره وجود دارد.
هوش مصنوعی: همه چیز بهوضوح و روشنایی به تو نشان داده میشود، مانند خورشید که همیشه میدرخشد، چنانکه تو همه چیز را بهطور دائمی میبینی.
هوش مصنوعی: هرگز مویی از تو را نمیتوانند ببینند، زیرا تو خود را در پسِ پردهای پنهان کردهای و باید از خودت پنهان بمانی.
هوش مصنوعی: اگر نگاه تو به خودت بیفتد، به خاطر عشق تو، از دل تو فریاد برمیخیزد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی عطری از وجودت به مشام برسد و تاثیرگذار باشی، باید در خودسازی و ریاضت تلاش کنی، زیرا عالم از وجود تو پر شده است.
هوش مصنوعی: چرا به اشتباه افتادهای، در نهایت چرا از بندگی و تسلیم در برابر خداوند رها شدهای؟
هوش مصنوعی: تو عدم (نیستی) را دیدی و بر آن نظر کردی، ولی وجود خود را نمیبینی و آن را عدم میپنداری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.