ز خود فانی و در عین بقائیم
وجود جمله موجودات مائیم
بجانان زنده جاوید گشتیم
ازآن دم کز خودی کلی فنائیم
خدا را بین عیان در صورت ما
که ما قایم بهستی خدائیم
جهان از پرتو ما گشت روشن
که ما هم نور ارضیم و سمائیم
بما پیداست نقش جمله عالم
که ماآئینه گیتی نمائیم
طلسم گنج معنی صورت ماست
حقیقت ما نقاب کبریائیم
نقاب مائی ما گر برافتد
شود پیدا که ما بی ما شمائیم
جهان مرده هر دم زنده سازیم
که بحر رحمت بی منتهائیم
نه قطره بلکه بحر بی کرانیم
ز قید مائی ما چون جدائیم
بملک فقر و معنی پادشاهیم
بصورت گر فقیریم و گدائیم
جهان را پر ز خود بینیم آن دم
که از قید اسیری ما برآئیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی اتحاد انسان با خدا و وجود عمیق او در جهان است. شاعر بیان میکند که انسان باید از خودخواهی و خودی نجات یابد تا به جاودانگی و حقیقت برسد. او میگوید که خدا در وجود ما ظاهر است و ما میتوانیم نور و روشنایی برای جهان باشیم. حقیقت ما مانند آینهای است که جلوهگر تمام عالم است و این دنیا با وجود ما زنده میشود. شاعر همچنین به فقر مادی اشاره میکند در حالی که در دنیای معنوی پادشاه است و میگوید که تنها با رهایی از قید خودخواهی میتوانیم به عمق وجود و فطرت واقعیامان دست یابیم.
هوش مصنوعی: ما از خودمان میگذریم و در عین حال پایدار هستیم. وجود تمام موجودات از ماست و به ما برمیگردد.
هوش مصنوعی: از آن لحظه که ما خود را از وجود خویش رها کردیم و به محبت الهی رسیدیم، جان ما جاودانه و زنده شد.
هوش مصنوعی: وجود خداوند را در چهره ما به وضوح ببین، زیرا ما در حقیقت، نشانههای وجود او هستیم.
هوش مصنوعی: جهان به خاطر وجود ما روشن و تابناک شد، زیرا ما همچون نوری در زمین و آسمان هستیم.
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که همه چیز در جهان مانند تصویری منعکس شده در آینه است که ما میخواهیم آن را نمایش دهیم.
هوش مصنوعی: گنج واقعی در عمق وجود ما نهفته است و حقیقت ما زیر پوششی از بزرگمنشی و شکوه قرار دارد.
هوش مصنوعی: اگر پردهای که روی چهره ماست کنار برود، مشخص خواهد شد که ما بدون وجود شما هیچ هستیم.
هوش مصنوعی: هر لحظه در این دنیای مرده؛ زندگی تازهای به وجود میآوریم، زیرا ما از دریای بیپایان رحمت برخورداریم.
هوش مصنوعی: ما به اندازه یک دریا وسیع و بیپایانیم، نه فقط به اندازه یک قطره. وقتی جدا از هم هستیم، از محدودیتهای خود آزاد میشویم.
هوش مصنوعی: در عالم فقر و نادانی، ما به نوعی حاکم و صاحب نظر هستیم، هرچند که به ظاهر فقیر و نیازمند به نظر بیاییم.
هوش مصنوعی: زمانی که از بند اسارت آزاد شویم، میتوانیم جهان را پر از خودمان ببینیم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نهان شد از گل زردی گلی سپید که ما
سپید جامه و از هر گنه مبرائیم
جواب داد که ما نیز چون تو بی گنهیم
چرا که جز نفسی در چمن نمیپائیم
بما زمانه چنان فرصتی نبخشوده است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.