شماره ۱ - آیت وفا: ای نوش لبت ز هر شرابی خوشتر - ای چشم خوشت ز هر خرابی خوشتر

شماره ۲ - بیاد رضا: ای مه ز چه بر خاک رضا میخندی - هرچند نگویمت چرا میخندی

شماره ۳ - زندگی ما را کشت: در خدمت خلق بندگی ما را کشت - وز بهر دو نان دوندگی ما را کشت

شماره ۴ - صبح و شب: آن مه که گشوده لعل لب میخندد - بر گریه من به بین عجب میخندد

شماره ۵ - بوسه و لب: گر ماه شوی من آسمان خواهم شد - ور سبزه شوی آب روان خواهم شد

شماره ۶ - بوسه شبنم: یک عمر اگر چه رنج و ماتم دیدم - در پای نشاط خار صد غم دیدم

شماره ۷ - غنچه بخت: صد گونه بلا ز گشت انجم دیدم - صد ننگ ولی ز چشم مردم دیدم

شماره ۸ - زلف کوتاه: کوته شدن زلف تو ایماه خوش است - برچیدن دام از سر راه خوش است

شماره ۹ - زاهد و میخانه: چون باده بجام خود فروشان افتاد - پیمانه ز دست باده نوشان افتاد

شماره ۱۰ - گل شکفته: چون غنچه چو دیده بودم از آغازت - خواهم که بسان غنچه بینم بازت

شماره ۱۱ - چه شد: بوسی اگر از لبت ربودیم چه شد - ور دست بر اندام تو سودیم چه شد

شماره ۱۲ - آینه جام: بازآ که ز حسرت تو جان خواهم داد - داد دل خود بر آسمان خواهم داد

شماره ۱۳ - رنج می: این رنج که من ز گردش می دیدم - از گردش روزگار دون کی دیدم

شماره ۱۴ - عشق و شراب: ما را دو هزار آرزو در دل بود - کارم همه ز آرزوی دل مشکل بود

شماره ۱۵ - بهار: هنگام بهار و چون بهشت است چمن - هر گوشه باغ جای خشت است چمن

شماره ۱۶ - میگسارم باشی: آنروز خوشم که در کنارم باشی - گر نیکم و گر بدم تو یارم باشی

شماره ۱۷ - در سایه سرو: آنروز خوشم که نو بهاری باشد - در سایه سرو جویباری باشد