خواجه اسفندیار میدانی
که به رنجم ز چرخ رویین تن
من نه سهرابم و ولی با من
رستمی میکند مه بهمن
خرد زال را بپرسیدم
حالتم را چه حیلتست و چه فن
گفت افراسیاب وقت شوی
گر به دست آوری از آن دو سه من
بادهای چون دم سیاووشان
سرخ نه تیره چون چه بیژن
گر فرستی تویی فریدونم
ورنه روزی نعوذبالله من
همچو ضحاک ناگهان پیچم
مارهای هجات بر گردن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به جستجوی شراب و لذتهای آن میپردازد و از خواجه اسفندیار میخواهد او را در این مسیر یاری کند. او خود را با شخصیتهای افسانهای ایرانی مانند سهراب، رستم و فریدون مقایسه میکند و به وضعیت دردناک و رنجآور زندگیاش اشاره میکند. شاعر از خرد زال، پدر رستم، میپرسد که برای رهایی از رنجش چه تدبیری باید بیندیشد. او همچنین به خطراتی که ممکن است از سوی دشمنان متوجهاش شود، مانند سرنوشت ضحاک، اشاره میکند و نشان میدهد که زندگیاش با چالشهای جدی و خطرناک رو به رو است.
هوش مصنوعی: خواجه اسفندیار، که شخصیت برجستهای است، باید بداند که من از رنج و سختیهایی که از گردش زمانه میکشم، بسیار متاثر شدهام.
هوش مصنوعی: من سهراب نیستم، اما به هر حال با من مانند رستم، قهرمان بزرگ و مشهور ایرانی، برخورد میشود. در اینجا به نوعی به سختیها و رنجهایی که میکشم اشاره دارد.
هوش مصنوعی: من از زال، پدر رستم، حال و وضع خود را پرسیدم که چه تدبیر و راهی برای پیشرفت و بهبودی وضعیت من وجود دارد.
هوش مصنوعی: افراسیاب (پادشاه توران) گفت: اگر در زمان مناسب (چنان که شایسته است) شراب را به دست آوری، آن را به مقدار دو یا سه من (مقداری مشخص) مصرف کن.
هوش مصنوعی: بادهای که تو میخواهی، سرخیاش مانند چهره سیاوش است و رنگش تیره و تار مثل رنگ بیژن نیست.
هوش مصنوعی: اگر تو مرا بفرستی، مانند فریدونِ پادشاه خواهم بود، وگرنه نعوذبالله (یعنی پناه بر خدا) روزی میشوم که بد به سرم خواهد آمد.
هوش مصنوعی: من به مانند ضحاک (شخصیت افسانهای که بر دوش او مارهایی میپیچیدند) ناگهان دچار مشکلات و بحرانها میشوم که به گردنم فشار میآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کی سپزگی کشیدمی ز رقیب
گر بُدی یار، مهربان با من
هست بر خواجه پیخته رفتن
راست چون بر درخت پیچد سن
این عجبتر که مینداند او
شِعر از شَعر و خنب را از خن
آمد آن نو بهار توبهشکن
بازگشتی بکرد توبهٔ من
دوش تا یار عرضه کرد همی
بر من آن عارض چو تازه سمن
گفت وقت گل است باده بخواه
[...]
شب آخر شد از جهان شب من
که نگرددش روز پیرامن
بست صورت مرا چو در پوشید
شب تیره سیاه پیراهن
که بر اطراف چرخ زنگاری
[...]
آمد آن تیر ماه سرد سخن
گرم در گفتگوی شد با من
زیر او در سؤال با من تیز
بم من در جواب او الکن
نه مرا با تکاب او پایاب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.