|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یار دل در میان نمی‌آرد
وز دل من نشان نمی‌آرد
سایه بر کار من نمی‌فکند
تا که کارم به جان نمی‌آرد
وز بزرگی اگرچه در کارست
خویشتن را بدان نمی‌آرد
کی به پیمان من درآرد سر
چون که سر در جهان نمی‌آرد
روز عمرم گذشت و وعدهٔ وصل
شب هجرش کران نمی‌آرد
عمر سرمایه‌ایست نامعلوم
تاب چندین زیان نمی‌آرد
به سر او که عشق او به سرم
یک بلا رایگان نمی‌آرد
به دروغی بر انوری همه عمر
گر سر آرد توان نمی‌آرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج عشق و جدایی سخن می‌گوید. او به یار اشاره می‌کند که نه در دل او جایی دارد و نه عاطفه‌اش را به او نشان می‌دهد. این جدایی موجب شده تا شاعر به سختی شب و روز را بگذراند و احساس می‌کند که عمرش بدون امید به وصال یار بی‌معناست. او تأکید می‌کند که عشقش به او بیش از یک بلا و زیان نبوده و این‌گونه به تقلید از زندگی با قلبی شکسته ادامه می‌دهد. در نهایت، انوری به دلی که هرگز آرامش نیافته و زندگی پر از دروغ و ناامیدی‌اش اشاره دارد.
هوش مصنوعی: محبوبم، عشق واقعی‌ام در دل من حضور ندارد و هیچ نشانه‌ای از دل من نمی‌آورد.
هوش مصنوعی: سایه (یعنی بدشانسی یا مشکلات) بر زندگی‌ام سایه نمی‌افکند تا زمانی که کارت به جانم آسیب نرساند.
هوش مصنوعی: هرچند که بزرگی و مقام در کار وجود دارد، اما فرد بزرگ خود را بر این مقام نمی‌افزاید و به آن نمی‌بالد.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به پیمان من نمی‌آید، زیرا برای کسی که در این دنیا سر به زیر می‌آورد، وفاداری و پایبندی به وعده‌ها ممکن نیست.
هوش مصنوعی: روزهای عمر من سپری شد و وعدهٔ وصالی که به من داده بودند، هیچ وقت به پایان نمی‌رسد و در عصر فراق او به وقوع نمی‌پیوندد.
هوش مصنوعی: عمر آدمی مانند یک سرمایه است که مدت زمان آن مشخص نیست و هیچ‌کس نمی‌داند چقدر از آن باقی مانده است؛ بنابراین نباید آن را بیهوده تلف کرد، زیرا این سرمایه ضرر زیادی نمی‌بیند.
هوش مصنوعی: عشق او برای من، به گونه‌ای که در سر دارم، درد و مشکل رایگانی نمی‌آورد و این نشان می‌دهد که بی‌دلیل و بدون هزینه نیست.
هوش مصنوعی: انوری می‌گوید هرگز نمی‌تواند به دروغی که برای او ساخته می‌شود، بی‌درنگ پاسخ دهد و در برابر آن ایستادگی کند. حساسیت و آسیب‌پذیری او به حدی است که در تمام عمر نمی‌تواند دروغ را تحمل کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.