گنجور

 
امیر معزی

خالق همه اقبال خلایق به تو داد

تا دهر بود بقای اقبال تو باد

تو باده به‌ دست همچنین با دل شاد

بدخواه تو جان و خان و مان داده به‌ باد

 
 
قاف | آرشیو ادبیات پارسی
روح عطار

ره‌دار پسر که باد راهش آباد

جز من به وصالش دگری شاد مباد

دی در ره باد می‌گشود آن سر زلف

دائم دل عاشقان همی‌داد به باد

اهلی شیرازی

ای پیر شکسته توبه سست نهاد

تا کی بهوای دل دهی عمر بباد

گیرم ز خدا و خلق شرمت نبود

شرمنده خود نمیشوی شرمت باد

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه