گنجور

 
امیر معزی نیشابوری
 

ای‌ گوی زَنَخ سخن ز کویت ‌گویم

وی موی میان ز عشق مویت مویم

گر آب شوم‌ گذر به جویت جویم

ور سر و شوم به پیش رویت رویم