|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به وضعیت عارف و زاهدی اشاره میکند که در میان مردم و در جستجوی شهرت است. او به این نکته اشاره میکند که عالم خوشخلق، دائماً در گفتگو با افراد بیخود و بیمقدار است، مانند مگسی که به چیزی بیارزش چسبیده است. در واقع، این شعر به تذکر درباره توجه به امور غیرمفید و سطحی در زندگی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: عارف در برخورد با شهرت و شرکت در جمع مردم، هویت واقعی خودش را از دست میدهد و در میان این فریبها، نام و نشان خود را گم میکند.
هوش مصنوعی: انسان فرهیخته و خوبخلق همواره بر افرادی که بیخود حرف میزنند و نادانی میکنند، نظارت و توجه دارد، مانند مگسی که بر روی بدنی بیخاصیت نشسته است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.