|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حیرت و تعجب خود از پیچیدگیهای موجود در ساختار و ترکیب بدن انسان اشاره میکند. او به توانایی عقل انسان و مسائلی که در این زمینه وجود دارد، میپردازد و به نوعی به ارزش و اهمیت وجود کوچکترین اجزا در بدن اشاره میکند. شاعر به وضوح میگوید که حتی اگر بخشی از بدن هم کوچک باشد، باز هم تأثیر زیادی دارد و این ترکیبهای کوچک در نهایت به یک کل بزرگ تبدیل میشود.
هوش مصنوعی: در حیرت هستم از این که در کارهای خودم، چقدر مسائل و مشکلات وجود دارد که عقل و اندیشهام نمیتواند به سادگی به آنها پاسخ دهد.
هوش مصنوعی: به ترکیب خاک پشه توجه کن، که حتی با وجود گرما، اگر ذرهای از آن را به سه قسمت تقسیم کنی، از آن بیشتر خواهد بود.
هوش مصنوعی: با این بدنی که بهاندازهی سر سوزن کوچک است، هیچ زخم و نیشی نمیتواند آن را آسیب بزند، زیرا استخوان بدن از آنجاست که ریشه دارد و بر جا ایستاده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.