|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر عشق و اشتیاق خود را به معشوق ابراز میکند. او میگوید که جایگاه معشوق را در دیدهاش قرار داده و دلش را به پای او قربان کرده است. همچنین به اشاره به نزدیکی و پیوندی عاطفی بین خود و معشوق، از اینکه احساس میکند با وجودی کوچک و fragile (مانند مو)هایی از هم جدا شدهاند سخن میگوید و به همین خاطر کمربندی به او هدیه داده تا این پیوند را محکمتر کند.
هوش مصنوعی: ای کسی که جایگاهت را در چشمانم قرار دادهام، دل خود را به خاطر خاک پای تو فدای تو کردهام.
هوش مصنوعی: من متوجه شدم که بین خود و تو فاصلهای کوچک وجود دارد، بنابراین برای نزدیکتر شدن به تو، از روی ناچاری کمربندت را تنظیم کردم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.