گر سبحهٔ صد دانه شماری خوبست
ور جام می از کف نگذاری خوبست
گفتی «چه کنم؟ چه تحفه آرم برِ دوست؟»
بیدرد میا هر آنچه آری خوبست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر سبحهٔ صد دانه شماری خوبست
ور جام می از کف نگذاری خوبست
گفتی «چه کنم؟ چه تحفه آرم برِ دوست؟»
بیدرد میا هر آنچه آری خوبست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی میگوید ارزش کار به ظاهر آن نیست. تسبیحگردانی زاهدانه و جامبهدستیِ رندانه هر دو میتواند خوب باشد. در پاسخ به کسی که میپرسد چه ارمغانی نزد دوست ببرد، شاعر تنها شرط را داشتن درد و سوز عشق میداند و میگوید با آن، هر هدیهای پذیرفته است.
هوش مصنوعی: اگر تسبیح صددانه به دست بگیری و ذکر بگویی خوب است، و اگر جام شراب را از دست رها نکنی نیز خوب است. یعنی راه زهد و عبادت ظاهری و راه مستی و رندی هر دو میتواند پسندیده باشد و شکل ظاهری عمل ملاک نیست.
هوش مصنوعی: پرسیدی چه کنم و چه هدیهای نزد دوست ببرم؟ پاسخ این است که بیدرد و بیسوز عشق نزد او نیا؛ اگر درد عشق داشته باشی، هر چه با خود بیاوری پسندیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.